Wilhelm I Orański z przydomkiem Niemy, Cichy lub Milczący (ur. 24 kwietnia 1533 w Dillenburgu, zm. 10 lipca 1584 w Delfcie) – hrabia Nassau, książę Oranii od 1544, stadhouder prowincji Niderlandów od 1572. Bohater narodowy Holandii, o którym mówi hymn Holandii – „Wilhelmus van Nassouwe”.
Początkowo służył na dworze Małgorzaty Parmeńskiej, później był przywódcą walk z Hiszpanią o niepodległość prowincji (1561). Podczas tłumienia powstania przez księcia Albę uciekł na teren jednego z księstw niemieckich. W 1572 powrócił i podjął walkę z Albą. Od 1572 wybierany na stadhoudera kolejnych prowincji Niderlandów.
Po zawarciu unii utrechckiej 1579 stracił wpływy w południowych Niderlandach, co jednak doprowadziło do powstania Republiki Zjednoczonych Prowincji. Został zabity przez fanatyka katolickiego, Balthasara Gérarda, w Prinsenhofie w Delfcie.
Małżeństwa i potomstwo 6 lipca 1551 poślubił on Annę van Egmond (1533–1558), jedyną córkę i dziedziczkę Maksymiliana, bogatego pana Egmont. Mieli oni troje dzieci:
hrabinę Marię von Nassau (1553–1555), Filipa Wilhelma, księcia Oranii (1554–1618), męża Eleanory de Condé, hrabinę Marię von Nassau (1556–1616), żonę hrabiego Filipa zu Hohenlohe-Neuenstein.
25 sierpnia 1561 poślubił Annę Saską (1544–1577), jedyną córkę i dziedziczkę Maurycego, elektora Saksonii. Małżeństwo zostało anulowane w 1571. Para miała czworo dzieci: hrabinę Annę von Nassau (1562–?), hrabinę Annę von Nassau (1563–1588), żonę hrabiego Wilhelma Ludwiga von Nassau-Dillenburg, hrabiego Maurycego Augusta Filipa von Nassau (1564–1566), Maurycego Orańskiego, księcia Oranii (1567–1625), hrabinę Emilię von Nassau (1569–1629), żonę Don Emanuela Portugalskiego.
24 kwietnia 1575 poślubił Charlottę de Burbon (1546–1582), córkę Ludwika III, księcia Montpensier (zm. 1582). Para miała sześć córek:
Luizę Julianę (1576–1644), żonę Fryderyka IV Wittelsbacha, elektora Palatynatu Reńskiego, Elżbietę (1577–1642), żonę Henryka de La Tour d'Auvergne, Katarzynę (1578–1648), żonę hrabiego Filipa Ludwika II von Hanau-Münzenberg, Charlottę Flandrinę (1579–1640), od 1593 zakonnicę, Charlottę Brabantię (1580–1631), żonę Klaudiusza, księcia de Thouars, Emilię Antwerpianę (1581–1657), żonę Fryderyka Kazimierza Wittelsbacha, księcia Palatynatu-Zweibrücken-Landsberg.
24 kwietnia 1583 poślubił Louise de Coligny (1555–1620), córkę sławnego admirała Coligny. Para miała syna: Fryderyka Henryka, księcia Oranii, hrabiego Nassau (1584–1647).
Kategoria:Bohaterowie narodowi Kategoria:Dynastia Orańska-Nassau Kategoria:Władcy Holandii Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Zamordowani monarchowie Kategoria:Ludzie związani z Orange Kategoria:Urodzeni w 1533 Kategoria:Zmarli w 1584 Kategoria:Ofiary zabójstw w Holandii