Bronisław Sroka (ur. 18 sierpnia 1896 w Brzezinach, zm. 12 listopada 1920 w Warszawie) – oficer, radiotelegrafista, inżynier elektryk; syn Wilhelma Wrócisława Sroki i Ireny z Czarnockich, brat Stanisława SrokiAkt urodzenia Bronisława Sroki, parafia ewangelicko-augsburska w Warszawie, 1900 r., nr 33 http://metryki.genealodzy.pl/metryka.php?ar=1&zs=0181d&sy=1900&kt=1&plik=031-034.jpg#zoom=1&x=488&y=393..
Studiował w Szkole Inżynieryjnej Wojskowej w Petersburgu i w Akademii Elektrotechnicznej w Paryżu. Po wybuchu I wojny światowej znalazł się w szeregach I Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Dowbora-Muśnickiego. W 1918 roku w Bobrujsku dowodził Oddziałem Radiotelegraficznym wchodzącym w skład I Pułku Inżynieryjnego im. T. Kościuszki. Po likwidacji I Korpusu został dowódcą Centralnej Stacji Radiotelegrafii na Cytadeli w Warszawie. Nocą z 18 na 19 listopada 1918 roku wysłał do Francji i Stanów Zjednoczonych depesze notyfikujące powstanie niezależnego państwa polskiego.
W 1919 roku został szefem radiotelegrafii frontu południowo-zachodniego, przyczyniając się do złamania szyfrów radiowych Armii Czerwonej. Po wojnie pracował jako starszy referent radiotelegrafii w Sekcji Wojsk Łączności Ministerstwa Spraw Wojskowych. Z dniem 1 kwietnia 1920 roku został awansowany do stopnia porucznika, awans podpisał Minister Spraw Wojskowych gen.-por. Sosnkowski„Dziennik Personalny 1921” nr 5, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1921..
Zmarł tragicznie w wyniku wypadku tramwajowego. Pochowany na Powązkach w Warszawie wraz z ojcem (kw. 168)„Kurier Warszawski”, 1920, nr 313 (wypadki tramwajowe).„Kurier Warszawski”, 1920, nr 315-318 (nekrologi)..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Żołnierze korpusów polskich w Rosji 1917–1918 Kategoria:Ludzie urodzeni w Brzezinach