Bronisław Sroka (ur. 18 sierpnia 1896 w Brzezinach, zm. 12 listopada 1920 w Warszawie) – oficer, radiotelegrafista, inżynier elektryk; syn Wilhelma Wrócisława Sroki i Ireny z Czarnockich, brat Stanisława SrokiAkt urodzenia Bronisława Sroki, parafia ewangelicko-augsburska w Warszawie, 1900 r., nr 33 http://metryki.genealodzy.pl/metryka.php?ar=1&zs=0181d&sy=1900&kt=1&plik=031-034.jpg#zoom=1&x=488&y=393..
Studiował w Szkole Inżynieryjnej Wojskowej w Petersburgu i w Akademii Elektrotechnicznej w Paryżu. Po wybuchu I wojny światowej znalazł się w szeregach I Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Dowbora-Muśnickiego. W 1918 roku w Bobrujsku dowodził Oddziałem Radiotelegraficznym wchodzącym w skład I Pułku Inżynieryjnego im. T. Kościuszki. Po likwidacji I Korpusu został dowódcą Centralnej Stacji Radiotelegrafii na Cytadeli w Warszawie. Nocą z 18 na 19 listopada 1918 roku wysłał do Francji i Stanów Zjednoczonych depesze notyfikujące powstanie niezależnego państwa polskiego.