Josef ben Meir Theomim zwany Pri Megadim, czyli Słodki owocJego imię zapisywane jest także jako Joseph lub Yosef, natomiast nazwisko - Teomim. Błędną formą nazwiska jest zaś Teomin. (hebr. יוסף בן מאיר תאומים; ur. 1727 w Szczercu, zm. 26 kwietnia 1792Czyli 4 Ijar 552 roku według skróconej rachuby.) – rabin Frankfurtu nad Odrą w latach 1781–1792, przewodniczący sądu rabinicznego w tymże mieście.
Życiorys Urodzony w Szczercu koło Lwowa w rodzinie Żydów galicyjskich. Syn uczonego Meira Theomima (zm. ok. 1772) i Gitel z domu (?). Wnuk Haima Josepha Theomima i Gitel z domu Shalom, prawnuk Samuela Theomima, praprawnuk Haima Josepha Theomima i Rachel z domu Nathan. Miał dwóch braci: Samuela i Elijaha. Poślubił Toybę Eliakim, z którą miał troje dzieci: Israela, Friedę oraz SamuelaDrzewo genealogiczne rodziny Theomimów.
Początkowo tworzył we Lwowie, po ojcu przejął posadę nauczyciela i instruktora rabinicznego jesziwy we Lwowie. Potem przeniósł się na Węgry do Komarna i wreszcie na tereny Królestwa Pruskiego. W 1772 zamieszkał w Berlinie. W 1774 ogłoszono jego sukcesję po ojcu we Lwowie, a w 1781 trafił do Frankfurtu nad Odrą jako nowy rabin.
Autor wielu dzieł, m.in.: "Porat Josef" (Żółkiew, 1756), "Ginat Weradim" (Frankfurt nad Odrą, 1767), komentarza "Pri Megadim" (Słodki owoc) do "Jore Dea", "Tewat Gama" (Frankfurt nad Odrą, 1782), "Szoszanat Amakim" i "Pri Megadim" do "Orach Chajim" rabina Jakoba ben Aschera w 2 tomach: "Eszel" i "Maszbecot Zahaw".
Pochowany na cmentarzu żydowskim w Słubicach.
Nowy nagrobek z 2004 został ufundowany przez rabina Berela Polatska z Nowego Jorku, a wykonany przez kamieniarza Miklósa Horvátha z miejscowości Nyíregyháza na Węgrzech. Treść inskrypcji odbiega nieco od brzmienia oryginału.
Współczesna inskrypcja Tu jest pochowany wielki uczony rabin nasz nauczyciel i nasz mistrz, pan Josef przewodniczący sądu rabinackiego naszej gminy. Syn naszego nauczyciela i naszego mistrza Meira, pamięć jego duszy. Autor "Porat Josef", "Ginad Weradim" "Pre megadim" do "Jore dea" "Tewat Gome", "Szoszanat Amakim", "Pri megadim" do "Orach Chaim" w dwóch tomach: "Eszel Awraham" i "Miszbecot Zahaw", jak również wielu książek, które napisał. Zmarł i pochowano go w środę 10 ijar 552 wedle krótkiego rachunku. Niech będzie dusza jego związana w wieniec życia.
Wywód genealogiczny
Przypisy
Bibliografia Dariusz Barański: Rabini na grobie rabbiego Teomina w Słubicach, Gazeta Wyborcza Górzów Wielkopolski, 22.04.2002. Dariusz Barański: Uroczystości na cmentarzu żydowskim w Słubicach, Gazeta Wyborcza Gorzów Wielkopolski, 04.05.2004. Beata Bielecka: Cmentarz żydowski w Słubicach ma ponad 600 lat i jest jednym z najstarszych w Europie Środkowej, Gazeta Lubuska, 21.08.2009. Beata Bielecka: Co dalej z cmentarzem żydowskim w Słubicach?, Gazeta Lubuska, 05.05.2009. Ralf Loock: Buch zum Jüdischen Friedhof gefunden, w: Märkische Oderzeitung z 02.05.2009. Sebastian Preiss/ Uta Hengelhaupt/ Sylwia Groblica/ Almut Wille/ Dominik Oramus: Słubice. Historia - topografia - rozwój, Słubice 2003. Eckard Reiß, Magdalena Abraham-Diefenbach (red.): Makom tow - dobre miejsce. O cmentarzu żydowskim w Słubicach i Frankfurcie nad Odrą, Vergangenheits Verlag, Berlin 2012. Dietrich Schröder: Gebet für einen großen Rabbiner, w: Märkische Oderzeitung z 16.05.2008. Dietrich Schröder: Theomims Wunderkraft, w: Märkische Oderzeitung z 17/18.03.2012, Journal, s. 1.
Linki zewnętrzne Wzmianka o Josefie Theomim w serwisie kirkuty.xip.pl Biogram Josefa Theomima w jewishencyclopedia.com
Kategoria:Ludzie urodzeni w Szczercu Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim w Słubicach Kategoria:Rabini Frankfurtu nad Odrą Kategoria:Urodzeni w 1727 Kategoria:Zmarli w 1792