Ewald Hecker|thumb Ewald Hecker (ur. 20 października 1843 w Halle, zm. 12 stycznia 1909 w Wiesbaden) – niemiecki lekarz psychiatra.
Życiorys Syn Eduarda Heckera, mistrza budowlanego, i Karoline z domu Hecker. Ukończył Friedrich-Kollegium w Królewcu, po czym zaczął studiować architekturę, zgodnie z życzeniem ojca. Równolegle uczęszczał jednak na wykłady z medycyny i ostatecznie ojciec pozwolił mu poświęcić się studiom zgodnym z jego zainteresowaniami. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1866 roku, po przedstawieniu dysertacji Nonnulla de tuberculosis pulmonum et aetiologia et therapia, napisanej pod kierunkiem Leydena. Rozpoczął wtedy pracę jako trzeci asystent w zakładzie dla chorych psychicznie Allenberg koło Wehlau. Drugim asystentem w Allenbergu był wtedy Karl Ludwig Kahlbaum. Od tego czasu obaj lekarze przyjaźnili się i współpracowali naukowo.
Od 1891 prowadził własny szpital psychiatryczny w Wiesbaden.
Z żoną Henriette Hecker, z domu Leonhardt, miał troje dzieci, dwóch synów i córkę. Ich synem był rzeźbiarz, komik, reżyser filmowy Waldemar Hecker (1873-1958).
Ewald Hecker zmarł w 1909, po przebyciu kilku udarów mózgu.
Dorobek naukowy W 1871 rozwinął koncept hebefrenii, wprowadzony do psychiatrii przez Kahlbauma.
Prace Nonnulla de tuberculosis pulmonum et aetiologia et therapia (1866) Die Hebephrenie. (1871) Zur Begründung des klinischen Standpunktes in der Psychiatrie. (1871) Sleep and dreams. Q J Psychiatry Med 5, 67–80 (1871) Anleitung für Angehörige von Gemüths- und Geisteskranken zur zweckmässigen Fürsorge für ihre Patienten vor und nach der Uebersiedlung derselben in eine Anstalt. Berlin, 1876 Zweite Auflage, 1879 Die Ursachen u.Anfangssymptome der psychischen Krankheiten. Sammlung Klinischer Vorträge in Verbindung Mit Deutschen Klinikern (Hrsb. Richard Volkmann). Leipzig: Breitkopf und Härtel, 1876 ss. 917-934 Ueber das Verhältniss zwischen Nerven- und Geisteskrankheiten, mit besonderer Rücksicht auf ihre Behandlung in getrennten Anstalten. Nach einem im ärztlichen Vereine zu Frankfurt a. M., am 31. Januar 1881 gehaltenen Vortrage. Kassel, 1881 The causes and first symptoms of mental disease. NC Med J 15, 16–19 (1885) Ein neuer transportabler Rheostat. Neurol. Centralbl. 4, ss. 147-149 (1885) Die Ursachen und Anfangssymptome d. psych. Krankheiten. [Samml. klin. Vortraege, herausgegeb. von Richard Volkmann, No. 108, Innere Med. No. 38.] Leipzig, Breitkopf u. Haertel.gr. 8, 18 S. Zur klin. Diagnostik u. Prognostik d. psychischen Krankheiten. Allg. Ztschr. f. Psychiatrie, xxxiii., 5 n. 6, p. 602 Die Hebephrenie oder das Pubertaetsirresein. Irrenfreund, xix., 4, 5. Dummheit oder krankhafter Schwachsinn? Irrenfreund, xviii., 10. Irresein nach Kopfverletzung. Deutsch. Med. Wchschr., ii., 23. Bestehen von Geistesstaerung trotz Gestaendnissd. Simulation. Vjhrschr. f ger. Med., N. F. xx., l, p. 15 Das Lachen in seiner physiolog. u. psycholog. Bedeutung. Allg. Ztschr. f. Psychiatrie, xxix., 6, p. 629. Hypnose und Suggestion im Dienste der Heilkunde. Ein Vortrag. Wiesbaden, 1893 Manie oder hallucinatorischer Wahusinn. Deutsche mil.-ärztl. Ztschr. 22, ss. 371-374 (1893) Die Behandlung der Hysterie. Therap. Monatsh. 8, ss. 143; 206 (1894) Die Cyclothemie, eine circuläre Gemüthserkrankung. Ztschr. f. prakt. Aerzte 7, ss. 6-15 (1898) Katalepsie bei kleinen Kindern. Centralbl. f. Kinderh. 12, ss. 1-7 (1907)
Przypisy
Bibliografia
Ewald Hecker. American Journal of Psychiatry157:1220 (2000)
Willmanns K. Ewald Hecker (1843-1909). W: Kirchhoff T (ed.): Deutsche Irrenarzte, Einzelbilder ihres Lebens und Wirkens, Vol.2. Berlin: Springer 1924, ss. 208-17. Tłum.
Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1909 Kategoria:Niemieccy psychiatrzy