Heavy Rain – komputerowa przygodowa gra akcji stworzona przez francuskie studio Quantic Dream i wydana w 2010 roku przez Sony Interactive Entertainment. W grze występuje czworo bohaterów zaangażowanych w tajemnicę Zabójcy z Origami – seryjnego mordercy, który wykorzystuje długotrwałe opady deszczu, by utopić swoje ofiary. Gracz wchodzi w interakcję z grą, wykonując działania wyróżnione na ekranie, związane z ruchami na kontrolerze, a w niektórych przypadkach – przechodząc serię sekwencji quick time events. Wybory i działania gracza w trakcie rozgrywki wpływają na fabułę.

Twórca gry, David Cage, napisał scenariusz liczący ponad 2000 stron, pełnił funkcję reżysera przez cztery lata prac rozwojowych, udał się do Filadelfii w celu zbadania realiów i zamierzał ulepszyć to, co było wadliwe w jego grze Fahrenheit z 2005 roku. Kompozytor napisał ścieżkę dźwiękową, która została nagrana w Abbey Road Studios. Gra została wydana na PlayStation 3 w lutym 2010 roku, na PlayStation 4 w 2016 roku i na Windows w 2019 roku. Będąc sukcesem artystycznym i komercyjnym, otrzymała pochwały za ładunek emocjonalny, oprawę wizualną, scenariusz, sterowanie i muzykę, choć niektórzy krytycy wytykali błędy w sterowaniu, aktorstwie głosowym i niespójności fabularne. Do stycznia 2018 roku sprzedano 5,3 miliona egzemplarzy.

Fabuła thumb|Zwiastun fabularny wydania komputerowego Dzień po obchodzonych dziesiątych urodzinach syna Jasona, Ethan Mars (Pascal Langdale) i jego rodzina udają się na zakupy. Jason i Ethan zostają potrąceni przez samochód; Jason ginie, a Ethan zapada w sześciomiesięczną śpiączkę. Po wybudzeniu ze śpiączki Ethan, obwiniając się o śmierć Jasona, rozstaje się z żoną Grace i przeprowadza się do niewielkiego podmiejskiego bliźniaka, doświadczając jednocześnie urazów psychicznych i omdleń. Dwa lata później Ethan traci przytomność w parku ze swoim drugim synem, Shaunem. Po przebudzeniu odkrywa, że Shaun został porwany przez „Zabójcę z Origami” – seryjnego mordercę, którego modus operandi polega na porywaniu młodych chłopców w sezonie jesiennym, topieniu ich w deszczówce i pozostawianiu storczyka na ich piersiach oraz figurki origami w pobliżu. Norman Jayden (), śledczy FBI zmagający się z uzależnieniem od narkotyku o nazwie tryptokaina, bada śmierć kolejnej ofiary Zabójcy z Origami i dochodzi do wniosku, że chłopiec zginął tego samego dnia, w którym nastąpiła gwałtowna burza, która zalała celę, w której był przetrzymywany. Na podstawie wzorców pogodowych szacuje, że Shaunowi pozostały tylko trzy dni życia.

Oblegany przez reporterów Ethan zatrzymuje się w motelu. Otrzymuje list od mordercy, który prowadzi do pudła z butami zawierającego telefon komórkowy, pistolet i pięć figurek origami. Morderca telefonuje do niego i wyjaśnia, że każda figurka zawiera instrukcje dotyczące przejścia prób mających określić, jak bardzo Ethan kocha syna. Za każdym razem, gdy Ethan ukończy jedną z nich, otrzyma fragment adresu miejsca, w którym przetrzymywany jest Shaun. Próby obejmują jazdę pod prąd po autostradzie z dużą prędkością, czołganie się przez potłuczone szkło i czynne słupy elektryczne, odcięcie jednego z palców, zamordowanie dealera narkotykowego Brada Silvera oraz wypicie trucizny przed kamerą. Ethan poznaje Madison Paige (/), dziennikarkę, która czasem korzysta z motelu, by poradzić sobie z bezsennością. Madison postanawia przeprowadzić własne śledztwo w sprawie Zabójcy z Origami. Jayden i jego partner, porucznik Carter Blake, badają podejrzanych, lecz nic nie przynosi rezultatów, dopóki na komisariat nie zgłasza się Grace, obawiając się, że jej były mąż ma związek z zaginięciem Shauna. Po tym jak psychiatra Ethana, Clarence Dupré, ujawnia, że jego pacjent ma historię omdleń, Blake i jego przełożeni wystawiają nakaz aresztowania. Nieprzekonany, Jayden kontynuuje śledztwo w innych kierunkach.

Tymczasem prywatny detektyw Scott Shelby () spotyka się z rodzinami ofiar Zabójcy z Origami, zbierając listy i inne przedmioty, które otrzymali, gdy ich bliscy zostali porwani. Prostytutka Lauren Winter, matka jednej z ofiar, przekonuje Scotta, by pozwolił jej mu towarzyszyć. Ich śledztwo doprowadza ich do Gordiego Kramera, który twierdzi, że jest mordercą, jednak gdy próbują go przesłuchać, zostają ogłuszeni i budzą się w samochodzie tonącym na dnie jeziora. Niezależnie od tego, czy uda mu się uratować Lauren, Scott odnajduje ojca Gordiego, Charlesa, i zmusza go do przyznania, że jego syn był odpowiedzialny za wcześniejszy incydent, w którym zginął chłopiec.

Zakończenia

W trakcie gry gracz doświadcza dwóch odrębnych retrospekcji, które ujawniają prawdziwą naturę Zabójcy z Origami. Pierwsza z nich ma miejsce 34 lata wcześniej, gdy bliźniaczy bracia bawią się na placu budowy po tym, jak zostali wyrzuceni z przyczepy przez swojego nadużywającego alkoholu i stosującego przemoc ojca. Jeden z braci, John Sheppard, wpada do pękniętej rury i zostaje uwięziony za nogę w momencie, gdy burza powoduje napełnienie rury wodą. Druga retrospekcja następuje niedługo potem – brat Johna biegnie do domu, by ostrzec ojca, lecz zastaje go zbyt pijanego, by pomóc. Przerażony i zdezorientowany chłopiec mógł tylko bezradnie patrzeć, jak jego brat się topi. Tak narodził się Zabójca z Origami: morderca poszukujący ojca gotowego do poświęcenia samego siebie. Zabija swoje ofiary w ten sam sposób, w jaki zginął jego brat. Chłopcem tym okazuje się Scott, który wkrótce po śmierci brata został adoptowany. Jego działania jako detektywa nie służą wymierzaniu sprawiedliwości ofiarom; zamiast tego musi zebrać dowody swoich zbrodni, które następnie spala w koszu na śmieci w swoim biurze.

Ethan, Madison i Norman mają możliwość odnalezienia magazynu, w którym znajduje się Shaun, uratowania go i powstrzymania Scotta. Ethan może dotrzeć na miejsce dzięki swoim próbom, Madison musi przeżyć i znaleźć adres w mieszkaniu mordercy, a Norman musi przeżyć i namierzyć lokalizację magazynu przy pomocy systemu ARI poprzez analizę zebranych dowodów. Jeśli Ethan przybędzie sam, uratuje Shauna i oszczędzi Scotta albo go zabije. Niezależnie od tego, co zrobi, zostanie zastrzelony przez policję podczas próby ucieczki. Jeśli całej trójce uda się dotrzeć, Ethan i Madison będą musieli uratować Shauna, podczas gdy Norman rozprawi się ze Scottem. Jeśli Ethan nie dotrze na miejsce, Madison stoczy walkę ze Scottem, a Norman uratuje Shauna; jeśli Norman nie przybędzie, Madison dokona ratunku. Po zakończeniu rozdziału gracz dowie się, co stało się z postaciami. Treść wyświetlanego zakończenia zależy od przebiegu finałowego rozdziału. Najbardziej pozytywne zakończenie ukazuje Ethana i jego syna rozpoczynających nowe życie z Madison, Normana odchodzącego z FBI, by skupić się na leczeniu uzależnienia lub okrzykniętego bohaterem za uratowanie Shauna, oraz Lauren, która pluje na grób Scotta, przeklinając jego pamięć. Najbardziej negatywne zakończenie ukazuje Madison i Shauna martwych, Normana umierającego z przedawkowania tryptokainy z powodu wyrzutów sumienia za nieuratowanie Shauna oraz Ethana skutecznie obwinionego przez Blake’a o bycie Zabójcą z Origami. Jednocześnie Scott uchodzi cało i pozostaje na wolności, jeśli Lauren zginie. Ulegając bólowi, Ethan odbiera sobie życie w swojej celi. +ObsadaPostaćObsada międzynarodowaObsada polskaNorman JaydenJacek JarzynaScott ShelbyGrzegorz PawlakEthan MarsPascal LangdaleGrzegorz MałeckiMadison Paige/Agnieszka WarchulskaLauren WinterAurélie BancilhonMagdalena Różczka

Rozgrywka Heavy Rain to film interaktywny i przygodowa gra akcji, w której gracz steruje czterema różnymi postaciami z perspektywy trzeciej osoby. Każda z postaci grywalnych może zginąć w zależności od działań gracza, co tworzy rozgałęzioną fabułę; gracz nieustannie mierzy się z sekwencjami quick time events. Gra jest podzielona na wiele scen, z których każda skupia się na jednej z postaci.

Przytrzymanie przycisku R2 powoduje poruszanie się postaci naprzód, a lewa gałka analogowa steruje kierunkiem. Interakcja z otoczeniem odbywa się poprzez naciskanie wyświetlanych na ekranie podpowiedzi kontekstowych, używanie prawej gałki analogowej oraz wykonywanie ruchów sterowania Sixaxis przy pomocy kontrolera DualShock 3 lub 4. W grze występują również poziomy trudności, które gracz może zmienić w dowolnym momencie rozgrywki. Ekran wyboru rozdziałów oferuje możliwość ponownego przechodzenia scen. Przy obsłudze PlayStation Move gracz posługuje się kontrolerem ruchu i nawigacyjnym albo kontrolerem DualShock i kontrolerem ruchu.

Produkcja Przed zaangażowaniem się Sony w produkcję gra była proponowana Microsoftowi, który odrzucił ją ze względu na motyw porywania dzieci. Na Electronic Entertainment Expo w 2006 roku studio Quantic Dream zaprezentowało Heavy Rain: The Casting – demo technologiczne działające na PlayStation 3. Zostało ono stworzone w mniej niż trzy miesiące, wliczając silnik gry, scenariusz, casting, przechwytywanie ruchu oraz badania rozwojowe. Demo, choć nie było przeznaczone dla szerszej publiczności, zostało zaprezentowane na życzenie Sony. Pod wrażeniem występu aktorki Aurélie Bancilhon, scenarzysta i reżyser David Cage powierzył jej rolę Lauren Winter.

Prace nad grą trwały ponad cztery lata, a jej budżet rozwojowy, marketingowy i dystrybucyjny wyniósł 30 mln euro, przy scenariuszu liczącym 2000 stron. Heavy Rain wymagało 170 dni zdjęciowych, ponad siedemdziesięciu aktorów i kaskaderów oraz sześćdziesięciu dodatkowych dni na animowanie twarzy pięćdziesięciu aktorów. Gra obejmowała również sześćdziesiąt planów i 30 000 animacji. (dyrektor finansowy Quantic Dream) oświadczył, że był to najbardziej ambitny projekt przechwytywania ruchu dla gry w tamtym czasie. Początek gry zainspirowany był zdarzeniem, w którym Cage na krótko zgubił syna w centrum handlowym, co skłoniło go do refleksji nad tym, „co znaczy kochać syna”; doprowadziło to do hasła reklamowego: „Jak daleko jesteś gotów się posunąć, by uratować kogoś, kogo kochasz?”. Cage ustrukturyzował grę na wzór filmu i chciał wyeliminować frustrację związaną z komunikatem „koniec gry”, pozwalając opowieści toczyć się dalej po śmierci postaci grywalnej. Każda postać została stworzona na podobieństwo swojego aktora; Madison Paige została zamodelowana na podobieństwo Jacqui Ainsley, która udostępniła również przechwytywanie ruchu ciała i swój wizerunek, natomiast Judi Beecher użyczyła jej głosu. Aby gra nie była nudna, celowo tworzono krótkie sceny. Interfejs użytkownika został zrealizowany przy pomocy narzędzia Omegame Menus Master. System zdarzeń czasowych bazował na tym z gry Shenmue. Pierwotny projekt sterowania w Heavy Rain zakładał prowizoryczny kontroler ruchu, co ostatecznie uznano w tamtym czasie za niewykonalne. Różne poziomy trudności zostały wprowadzone, by trafić do szerszej grupy odbiorców.

Zamiarem Cage’a w przypadku Heavy Rain było kontynuowanie opowiadania interaktywnego i naprawienie błędów z gry Fahrenheit. Choć akcja gry rozgrywa się w nienazwanym mieście, Cage przeprowadził badania terenowe w Filadelfii i wynajął osobę odpowiedzialną za wyszukiwanie lokalizacji, która pracowała przy filmie o tym samym tytule, prosząc o eskortę do biednych dzielnic, gdzie mógł rozmawiać z mieszkańcami, robić zdjęcia i nagrywać. Cage był poruszony przygnębieniem, jakie tam zastał, i włączył do gry obecność wielkich fabryk w pobliżu domów. Jego inspiracje obejmowały sztukę wielu rodzajów, ale pochodziły głównie z życia codziennego. Cage badał seryjnych morderców, czytając książki, i na tej podstawie określił modus operandi oraz przeszłość Zabójcy z Origami. Scenę amputacji palca oparł na wypadku z dzieciństwa.