Marian Jan Hyla (ur. 21 czerwca 1891 w Żarnówce, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Wawrzyńca i Tekli z domu Białońskiej, urodzony 21 czerwca 1891 w Żarnówce, pow. myślenickim. W 1911 ukończył gimnazjum w Wadowicach. Następnie w okresie od 3 lipca 1912 do 30 września 1913 był założycielem, komendantem i instruktorem Związku Strzeleckiego w Żarnówce. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii, do której został wcielony 1 października 1913. Jego oddziałem macierzystym był pułk piechoty nr 56 z Krakowa. W czasie służby w c. i k. armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy piechoty: podporucznika (1 września 1915) i porucznika (1 listopada 1917).

21 czerwca 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1917, zaliczony do I Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny, i przydzielony do 12 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 72 z 3 lipca 1919 roku, poz. 2345.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 73 z 5 lipca 1919 roku, poz. 2391.. Walczył na wojnie z Ukraińcami. 4 lutego 1919 roku został ranny w walce o wieś Wołcza DolnaFranciszek Mucha, Zarys historii..., s. 6–7..

22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 12 pułku piechoty w Wadowicach. W latach 1923–1924 dowodził I batalionem, a w następnym roku – II baonem 43 pułku piechoty Strzelców Kresowych w DubnieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 55 z 22 maja 1925 roku, s. 271.. 20 stycznia 1928 roku został przeniesiony z 43 pp do 53 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Stryju na stanowisko kwatermistrza. 26 kwietnia 1928 roku został przeniesiony do 27 pułku piechoty w Częstochowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W tym samym roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 8 baonu granicznego w StołpcachDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 378.. W lipcu 1929 roku został przesunięty w KOP na stanowisko dowódcy 10 baonu granicznego w Krasnem. 31 marca 1930 roku otrzymał przeniesienie z KOP do 83 pułku piechoty w Kobryniu na stanowisko zastępcy dowódcy pułkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 124..

23 marca 1932 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Słonim na stanowisko komendanta. W połowie 1935 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i przeniesiony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IXDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 10 z 4 lipca 1935 roku.. Później został przeniesiony w stan spoczynku.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 walczył jako dowódca oddziałów ochotniczych w Obronie Wybrzeża w rejonie Gdyni.

W listopadzie 1923 roku otrzymał zgodę na zawarcie związku małżeńskiego z Marią Starzyńską. Miał córkę Helenę (ur. 7 października 1925).

Awanse porucznik – 1 listopada 1917 kapitan – z dniem 1 kwietnia 1920 major – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 (w 1924 zajmował 271 lokatę w korpusie oficerów piechoty) podpułkownik – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 619 (22 lutego 1921)Franciszek Mucha, Zarys historii..., s. 30. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1938) „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie, 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 62) Medal Niepodległości – 9 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami (Austro-Węgry) Brązowy Medal Zasługi Wojskowej Signum Laudis z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry) Srebrny Medal Waleczności 2 klasy (Austro-Węgry) Krzyż Wojskowy Karola (Austro-Węgry)

Przypisy

Bibliografia

Franciszek Mucha, Zarys historii wojennej 12-go Pułku Piechoty, Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, Warszawa 1928. Wacław Tym, Andrzej Rzepniewski Kępa Oksywska 1939, Wydawnictwo Morskie 1985.

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Dowódcy batalionów 43 Pułku Strzelców Legionu Bajończyków Kategoria:Dowódcy batalionów Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Kwatermistrzowie 53 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Obrońcy Wybrzeża (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 12 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Zastępcy dowódcy 27 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zastępcy dowódcy 83 Pułku Strzelców Poleskich Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Krasne” Kategoria:Dowódcy batalionu KOP „Stołpce”