Marian Jan Hyla (ur. 21 czerwca 1891 w Żarnówce, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wawrzyńca i Tekli z domu Białońskiej, urodzony 21 czerwca 1891 w Żarnówce, pow. myślenickim. W 1911 ukończył gimnazjum w Wadowicach. Następnie w okresie od 3 lipca 1912 do 30 września 1913 był założycielem, komendantem i instruktorem Związku Strzeleckiego w Żarnówce. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii, do której został wcielony 1 października 1913. Jego oddziałem macierzystym był pułk piechoty nr 56 z Krakowa. W czasie służby w c. i k. armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy piechoty: podporucznika (1 września 1915) i porucznika (1 listopada 1917).
21 czerwca 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1917, zaliczony do I Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny, i przydzielony do 12 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 72 z 3 lipca 1919 roku, poz. 2345.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 73 z 5 lipca 1919 roku, poz. 2391.. Walczył na wojnie z Ukraińcami. 4 lutego 1919 roku został ranny w walce o wieś Wołcza DolnaFranciszek Mucha, Zarys historii..., s.