Magneton jądrowy (symbol μN) – stała fizyczna o wymiarze momentu magnetycznego. Zdefiniowany jest jako:
gdzie: – ładunek elementarny, – zredukowana stała Plancka, – masa spoczynkowa protonu.
W układzie SI jego wartość wynosi: μN = 5,050 783 7461(15) × 10−27 J·T−1.
Magneton jądrowy jest naturalną jednostką służącą do wyrażania magnetycznego momentu dipolowego ciężkich cząstek takich jak nukleony i jądra atomowe. Natomiast moment dipolowy elektronu, o wiele większy ze względu na większy stosunek ładunku do masy, jest wyrażany w magnetonach Bohra, μB, 1 μB ≈ 1836 μN.
Przypisy
Kategoria:Mechanika kwantowa Kategoria:Stałe fizyczne Kategoria:Wielkości magnetyczne Kategoria:Fizyka jądrowa