295 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja, uczestniczyła w agresji na Francję i ataku na Związek Radziecki. Zniszczona pod Stalingradem.
Sformowana w rejonie Magdeburga, później na poligonie w Bergen na mocy rozkazu z 10 lutego 1940 roku, w 8. fali mobilizacyjnej w XI Okręgu Wojskowym. W 1940 roku uczestniczyła w agresji na Francję. W czasie ataku na Związek Radziecki, jej szlak bojowy prowadził przez Rawę Ruską, Tarnopol, Białą Cerkiew i Korsuń. Po walkach w kotle stalingradzkim została zniszczona przez Armię Czerwoną w styczniu 1943.
Ponownie 295 Dywizja Piechoty została utworzona 12 lutego 1943 w okupowanej Norwegii. Pozostała tam do końca wojny.
Dowódcy dywizji gen. mjr Herbert Geitner 6 II 1940 – 8 XII 1941 gen. mjr Karl Gümbel 8 XII 1941 – 1 IV 1942; płk Urlich Schütze 1 IV 1942 – 1 V 1942; gen. mjr Rolf Wuthmann 2 V 1942 – 16 XI 1942; gen. mjr Otto Korfes 16 XI 1942 – I 1943; gen. por. Rudolf Dinter 1 IV 1943 – 27 VII 1944; gen. por. Karl – Ludwig Rhein 1 VIII 1944 – 25 I 1945; gen. por. Sigfrid Macholz 25 I 1945 – 6 V 1945.
Struktura organizacyjna Skład w lutym 1940: 516., 517. i 518. pułk piechoty, 295. pułk artylerii, 295. batalion pionierów, 295. oddział rozpoznawczy, 295. oddział przeciwpancerny, 295. oddział łączności; Skład we wrześniu 1943: 516. i 517. pułk grenadierów, 295. pułk artylerii, 295. batalion pionierów, 295. kompania przeciwpancerna, 295. oddział łączności; Skład w marcu 1945: 516., 517. i 518. pułk grenadierów, 295. pułk artylerii, 295. batalion pionierów, 295. oddział przeciwpancerny, 295. oddział łączności;
Przypisy
Bibliografia
Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ;
Kategoria:Dywizje piechoty III Rzeszy Kategoria:Dywizje sformowane w 8. fali mobilizacyjnej Kategoria:Dywizje sformowane w XI Okręgu Wojskowym (III Rzesza) Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty utworzone w 1940 Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty utworzone w 1943 Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945 Kategoria:Wojsko w Magdeburgu