thumb|240px|Filiżanka ze spodkiem z ceramiki bolesławieckiej thumb|240px|Dzbanek z ceramiki bolesławieckiej thumb|180px|Współczesne wyroby z ceramiki bolesławieckiej Ceramika bolesławiecka (niem. Bunzlauer Keramikniemiecka nazwa Bolesławca to Bunzlauw innych językach używa się zarówno polskiej, jak i niemieckiej nazwy miasta) – ceramika produkowana w Bolesławcu i jego okolicach od XIV wieku, a po 1945 także w Niemczech przez wysiedlonych, np. w tzw. Wiosce garncarzy w Moringen.
Od 2019 roku, wskutek wygaśnięcia ochrony znaku towarowego, znakiem ceramiki bolesławieckiej mogą być oznaczane produkty wytwarzane w dowolnym miejscu.
Rozwój produkcji ceramiki datuje się na II poł. XVIII w., a następnie na I poł. XIX w. Do 1850 produkowano metodą rzemieślniczą, a następnie przemysłową. Produkowano dzbany, wazy i kufle o charakterystycznej brunatno-szklistej barwie, polewane białym szkliwem skaleniowym. Ich główny producent, J.G. Altman, uzyskał w 1844 złoty medal na wystawie w Londynie.
Po 1945 produkcję kontynuował zakład Cepelii dysponujący 8 piecami. Produkował talerze, kufle i komplety do kawy.
Kolekcję ceramiki bolesławieckiej można oglądać m.in. w Muzeum Ceramiki w Bolesławcu.
Współcześni producenci i ich klienci Współcześnie produkcją ceramiki bolesławieckiej zajmują się różne firmy. W wystawie „Z bolesławieckiej gliny – prezentacja współczesnych zakładów ceramicznych działających na terenie Ziemi Bolesławieckiej”, zorganizowanej w Muzeum Ceramiki w Bolesławcu i trwającej od sierpnia do października 2021, wzięło udział 30 producentów.
W lipcu 2017 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda i jego żona Agata Kornhauser-Duda podarowali księciu Williamowi i księżnej Kate m.in. serwis kawowy z Bolesławca.
Zamówienia w bolesławieckiej spółdzielni „Ceramika Artystyczna” realizowały m.in. Polskie Linie Lotnicze LOT (dla Jana Pawła II) oraz CIA. Ponad 90% produkcji tej firmy trafia na eksport (z czego połowa do Stanów Zjednoczonych).
Królewska Ceramiczna Szkoła Zawodowa Bolesławiec W 1897 roku powstała Królewska Ceramiczna Szkoła Zawodowa Bolesławiec (Königliche Keramische Fachschule Bunzlau). W 1922 roku przemianowano ją w Państwową Ceramiczną Szkołę Zawodową (Staatliche Keramische Fachschule). Funkcjonowała do lutego 1945. Obecnie mieści się tam Zespół Szkół Elektronicznych im. Ignacego Domeyki.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Muzeum Ceramiki w Bolesławcu
Bolesławiecka Kategoria:Bolesławiec Kategoria:Rzemiosło w Polsce Kategoria:Gospodarka w województwie dolnośląskim Kategoria:Ceramika polska Kategoria:Rzemiosło artystyczne Kategoria:Kamionka