Apple Bandai Pippin – konsola gier wideo stworzona w 1996 roku przez Apple. W założeniu sprzęt miał zapewniać łatwą możliwość rozszerzenia o nowe podzespoły, był też wyposażony w modem, jednakże o niskiej przepustowości – jedna wiadomość była wysyłana przez kilka minutCD-Action, 12/2013, s. 82.
Historia Apple nigdy nie zamierzało wypuszczać swojej konsoli na własną rękę. Firma zamierzała uczynić konsolę Pippin otwartą platformą poprzez licencjonowanie technologii stronom trzecim, podobnie jak 3DO udostępniło projekt swojej konsoli. Zgodnie z planem licencjobiorcy mogliby ulepszyć swoje systemy poprzez ulepszenie zmianę wyglądu urządzenia, integrację telefonii, poprawę możliwości wideo i audio, zwiększenie pojemności pamięci i wiele innych.
W 1993 roku Apple nawiązało współpracę z japońską firmą Bandai. Konsola miała być oparta na komputerze Macintosh Classic II. Ostateczny produkt różnił się jednak znacząco swoją specyfikacją od wczesnych prototypów. Konsola m.in. korzystała z systemu Pippin OS, opartego na System Software 7 oraz pozwalała na podłączenie jej do sieci. Konsola została wydana w marcu 1996 roku w Japonii pod nazwą Pippin Atmark oraz wrześniu 1996 roku w Stanach Zjednoczonych jako Pippin @WORLD. Produkcją tych wersji zajmowała się spółka Bandai. W marcu 1997 roku sprzęt zawitał do Europy Zachodniej pod nazwą Katz Media Player 2000 a sprzedażą zajmowała się norweska spółka Katz Media.
Sprzęt szybko okazał się porażką na światowym rynku. Przyczynami były bardzo wysoka cena konsoli w porównaniu do konkurencyjnego PlayStation, Nintendo 64 i Sega Saturn, mała biblioteka tytułów, brak wsparcia od deweloperów gier oraz niewielkie wsparcie od samego Apple, który mierzył się w tym czasie z wieloma niepowodzeniami i trudną sytuacją finansową. Pomimo niektórych innowacyjnych funkcji jak internet, nie były one czynnikiem decydującym wśród klientów, zwłaszcza w obliczu istnienia lepszych alternatyw pokroju PC czy usługi Sega NetLink. Apple Bandai Pippin sprzedał się zaledwie w 42 tysiącach egzemplarzy. PC World umieścił ją na 10. miejscu listy najgorszych konsol w historii.
Specyfikacja techniczna Źródło: Procesor PowerPC 603 o częstotliwości 66 MHz 6 MB pamięci systemowej i graficznej (łącznie) Napęd CD-ROM 4x 64 kB pamięci Static RAM (backup) Karta graficzna wyświetlająca obraz o rozdzielczości 640x480 w trybie 24-bit (16,7 mln kolorów)
Gry Na konsolę wydano 25 gier. Wśród najlepiej ocenianych wymienia się m.in Super Marathon, Mr Potato Head Saves Veggie Valley, Power Rangers Zeo Versus The Machine Empire, The Journeyman Project: Pegasus Prime, Racing Days, Dragon Ball Z Anime Designer, Gundam Tactics: Mobility Fleet 0079, Gadget: Invention, Travel & Adventure, L-Zone, Exotic Sushi.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Konsole gier wideo Kategoria:Hardware Apple’a