W marcu 1997 roku sprzęt zawitał do Europy Zachodniej pod nazwą Katz Media Player 2000 a sprzedażą zajmowała się norweska spółka Katz Media.
Sprzęt szybko okazał się porażką na światowym rynku. Przyczynami były bardzo wysoka cena konsoli w porównaniu do konkurencyjnego PlayStation, Nintendo 64 i Sega Saturn, mała biblioteka tytułów, brak wsparcia od deweloperów gier oraz niewielkie wsparcie od samego Apple, który mierzył się w tym czasie z wieloma niepowodzeniami i trudną sytuacją finansową. Pomimo niektórych innowacyjnych funkcji jak internet, nie były one czynnikiem decydującym wśród klientów, zwłaszcza w obliczu istnienia lepszych alternatyw pokroju PC czy usługi Sega NetLink. Apple Bandai Pippin sprzedał się zaledwie w 42 tysiącach egzemplarzy. PC World umieścił ją na 10. miejscu listy najgorszych konsol w historii.
Specyfikacja techniczna Źródło: Procesor PowerPC 603 o częstotliwości 66 MHz 6 MB pamięci systemowej i graficznej (łącznie) Napęd CD-ROM 4x 64 kB pamięci Static RAM (backup) Karta graficzna wyświetlająca obraz o rozdzielczości 640x480 w trybie 24-bit (16,7 mln kolorów)