Aleksiej Pawłowicz Sokolski, ros. Алексей Павлович Сокольский (ur. 3 listopada 1908 w Kanguszu, zm. 27 grudnia 1969 w Mińsku) – radziecki szachista oraz teoretyk szachowy.
Życiorys Karierę rozpoczął w latach 30. XX wieku kwalifikując się w 1935 r. do mistrzostw Związku Radzieckiego, w 1937 rozegrał mecz z Aleksandrem Iljinem-Żeniewskim (zakończony remisem 8½ - 8½), zwyciężał także w mistrzostwach Ukrainy (lata 1947 i 1948). Ponowny udział w mistrzostwach Związku Radzieckiego nastąpił w latach 1944, 1949 oraz 1954 (odpowiednio zajął dzielone VIII-X m., XII m. oraz XIX m.). Był także pierwszym mistrzem ZSRR w szachach korespondencyjnych (1948-1951). Jako teoretyk znany głównie z analizy otwarcia Sokolskiego (1.b4), był także sekundantem, trenerem oraz przyjacielem Izaaka Bolesławskiego. W 1938 otrzymał tytuł Mistrza Sportu ZSRR.
Według rankingu retrospektywnego Chessmetrics najwyższe, XVIII miejsce na świecie osiągnął w kwietniu 1945 r., z wynikiem 2639 punktów.
W latach 1970–1989 w Mińsku rozegrano kilkanaście turniejów poświęconych pamięci Aleksieja Sokolskiego.
Wybrane publikacje Современный шахматный дебют, Lwów, 1949 Шахматная игра. (Краткое пособие), Mińsk, 1959 Шахматный дебют. (Теория и практика), Mińsk, 1960 Пешка в движении, Mińsk, 1962 Дебют 1.b2 — b4 (Дебют Соколького), Mińsk, 1963 Die Eröffnung 1.b2-b4, Das Schach-Archiv, Hamburg 1964 Lehrbuch der Schacheröffnungen, Sportverlag, Berlin 1965 Шахматная партия в её развитии, Mińsk, 1966
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom II, Warszawa 1987, str. 1125-1126
Linki zewnętrzne
Kategoria:Białoruscy szachiści Kategoria:Radzieccy szachiści Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Ukraińscy szachiści Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1969