Ludwik Mateusz Dembowski herbu Jelita (ur. w 1768 w Dębowej Górze, zm. w 1812 w Valladolid) – oficer polski, francuski generał dywizji i podróżnik, brat Jana Dembowskiego.
Życiorys Od 1784 oficer wojsk koronnych. Walczył przeciwko interwencji rosyjskiej 1792 i w powstaniu kościuszkowskim 1794.
Po upadku insurekcji kościuszkowskiej wyjechał do Francji i w 1796 wstąpił do Armii Alpejskiej gen. Kellermana. Wziął udział w kampaniach włoskich. Służył w Legionach Polskich pod dowództwem Jana Henryka Dąbrowskiego, po czym został wysłany wraz z armią francuską do San Domingo.
Brał udział w interwencji francuskiej w Hiszpanii. Ostatnio zastępca szefa sztabu korpusu ekspedycyjnego.
Generał z 1810. Za wybitne zasługi bojowe uzyskał donacje i tytuł barona cesarstwa.
Bronił traktowanej ludności i popadł w konflikt z francuskim komendantem miasta Valladolid. Poległ z nim w pojedynku.
W 1806 otrzymał Krzyż Kawalerski, a w 1810 Krzyż Oficerski Orderu Legii HonorowejTadeusz Jeziorowski: The Napoleonic Orders. Ordery Napoleońskie. Warszawa 2018, s. 149.
Przypisy
Bibliografia Henryk P. Kosk – Generalicja polska, tom I, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001, .
Ludwik Mateusz Kategoria:Polacy – generałowie armii francuskiej Kategoria:Polacy – oficerowie armii I. Cesarstwa Francuskiego Kategoria:Polacy – baronowie I Cesarstwa Francuskiego Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – uczestnicy walk na Saint-Domingue 1802–1803 Kategoria:Polscy uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1792 Kategoria:Zabici w pojedynkach Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1797–1807 Kategoria:Urodzeni w 1768 Kategoria:Zmarli w 1812 Kategoria:Żołnierze powstania kościuszkowskiego