Pamięć długotrwała (z ang. long-term memory, LTM) – stanowi trwały magazyn śladów pamięciowych, o teoretycznie nieograniczonej pojemności i czasie przechowywania.
LTM określa się jako pamięć trwałą.
Pamięć długotrwałą dzieli się na różne podsystemy (klastry), ze względu na sposób kodowania, funkcje, materiał, który zapamiętuje itd. Jeden z popularnych sposobów podziału pamięci długotrwałej przedstawia się następująco: pamięć deklaratywna pamięć semantyczna pamięć epizodyczna (zawierająca pamięć autobiograficzną) pamięć niedeklaratywna pamięć proceduralna habituacja warunkowanie torowanie
Z pamięci długotrwałej korzysta rozumowanie intuicyjne, podczas gdy rozumowanie racjonalne wykorzystuje pamięć krótkoterminową.
Koncepcja istnienia oddzielnych magazynów pamięci krótkotrwałej i długotrwałej wywodzi się z XIX wieku. Jeden z modeli pamięci opracowany w XX wieku, którego najbardziej znaną wersję opracował Shiffrin, zakładał, że wspomnienia powstają w jednym magazynie i po krótkim czasie są przenoszone do innego. W tej koncepcji informacja jest najpierw przechowywana w pamięci sensorycznej, która ma dużą pojemność, ale może utrzymywać się tam jedynie przez ułamki sekundy, a następnie zostaje przeniesiona do pamięci krótkotrwałej. Pamięć krótkotrwała nie ma tak dużej pojemności jak sensoryczna, lecz przechowuje informacje przez kilka sekund lub minut. Ostatecznym magazynem jest pamięć długotrwała, która charakteryzuje się bardzo dużą pojemnością i jest zdolna do przechowywania informacji potencjalnie przez całe życie.
Podstawą pamięci długotrwałej są zmiany strukturalne w neuronach- zwiększenie lub zmniejszenie liczby synaps.
Odpowiednik w informatyce W informatyce odpowiednikiem pamięci długotrwałej jest: dysk twardy – komputer karta SD – aparaty itp. karta microSD – telefony komórkowe, tablety itp.
Zobacz też pamięć człowieka pamięć sensoryczna pamięć krótkotrwała pamięć świeża przechowywanie zapominanie
Przypisy
Kategoria:Pamięć