Stanisław Marian Anzelm BorowiecSprostowanie imienia z "Stanisław" na "Stanisław Marian Anzelm" ogłoszone zostało w Dzienniku Personalnym M.S.Wojsk. Nr 11 z 18.06.1930 r. (ur. 21 kwietnia 1884 w Jordanowie, zm. 1942) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Józefa i Wiktorii z domu Wiśniowskiej. Szkołę powszechną ukończył w Krośnie, a następnie uczęszczał do gimnazjum w Buczaczu. Maturą zdał eksternistycznie w Wiedniu. W latach 1900–1904 uczęszczał do szkoły kadeckiej dla piechoty we Lwowie. W czasie I wojny światowej służył 56 pp. w armii austriackiej. 22 października 1914 został ranny w bitwie pod Dęblinem.

9 listopada 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego. W latach 1920–1921 był szefem sztabu 7 Dywizji Piechoty. Od października 1921 roku był słuchaczem rocznego Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 3 maja 1922 roku zweryfikowany został w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 151. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego przydzielony został do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi na stanowisko zastępcy szefa sztabu. W 1924 roku pełnił służbę w Oddziale IV Sztabu Generalnego na stanowisku wojskowego komisarza kolejowego.

W październiku 1926 roku wyznaczony został na stanowisko dowódcy 7 pułku piechoty Legionów w ChełmieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 44 z 14.10.1926 r.. 16 marca 1927 roku awansował na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 12. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu 1930 roku mianowany został dowódcą piechoty dywizyjnej 2 Dywizji Piechoty Legionów w KielcachDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 18.06.1930 r.. Z dniem 30 kwietnia 1934 przeniesiony został w stan spoczynkuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 07.06.1934 r..

Był rozwiedziony i miał dwóch synów: Mariana (ur. 21 grudnia 1912) oraz Andrzeja (ur. 22 września 1928).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4711 (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 3414 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 43, s. 1724) Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1938) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Przypisy

Bibliografia Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932

Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Dowódcy 7 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Dowódcy piechoty dywizyjnej 2 Dywizji Piechoty Legionów Kategoria:Szefowie sztabu 7 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)