Stanisław Marian Anzelm BorowiecSprostowanie imienia z "Stanisław" na "Stanisław Marian Anzelm" ogłoszone zostało w Dzienniku Personalnym M.S.Wojsk. Nr 11 z 18.06.1930 r. (ur. 21 kwietnia 1884 w Jordanowie, zm. 1942) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Józefa i Wiktorii z domu Wiśniowskiej. Szkołę powszechną ukończył w Krośnie, a następnie uczęszczał do gimnazjum w Buczaczu. Maturą zdał eksternistycznie w Wiedniu. W latach 1900–1904 uczęszczał do szkoły kadeckiej dla piechoty we Lwowie. W czasie I wojny światowej służył 56 pp. w armii austriackiej. 22 października 1914 został ranny w bitwie pod Dęblinem.
9 listopada 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego. W latach 1920–1921 był szefem sztabu 7 Dywizji Piechoty. Od października 1921 roku był słuchaczem rocznego Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 3 maja 1922 roku zweryfikowany został w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 151. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego przydzielony został do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi na stanowisko zastępcy szefa sztabu.