thumb|300px|right|Woda morska w postaci szczytu fali na Morzu Bałtyckim
Woda morska, woda słona – woda występująca w morzach i oceanach. W wodzie tej są rozpuszczone tysiące związków chemicznych i prawie wszystkie pierwiastki chemiczne obecne na kuli ziemskiej. Woda morska stanowi ponad 97% wody obecnej w formie ciekłej na powierzchni Ziemi, tzw. woda słodka stanowi zaś mniej niż 3%.
Charakterystyka Najbardziej charakterystyczną cechą wody morskiej jest wysokie stężenie kationów sodu (Na+), potasu (K+), magnezu (Mg2+) i wapnia (Ca2+) oraz anionów chlorkowych (Cl−), siarczanowych ( i ) oraz węglanowych ( i ), które łącznie nadają wodzie morskiej intensywnie gorzki lub gorzko-słony smak i powodują, że nie nadaje się ona do picia. Niewielkie ilości wypitej wody teoretycznie nie są szkodliwe dla człowieka, jednak picie wody aby zapobiec odwodnieniu jest nie tylko szkodliwe, ale i bezcelowe, gdyż więcej wody jest wykorzystywanej do pozbycia się nadmiaru soli z organizmu niż znajduje się w wodzie morskiej. W efekcie spożycie wody morskiej tylko przyspiesza proces odwodnienia. Woda morska ma odczyn lekko alkaliczny i stabilny (pH = ok. 8).
Stężenie jonów w wodzie morskiej przelicza się często na taką zawartość wagową chlorku sodu w 1 dm³ wody, która dawałaby podobne średnie stężenie molowe wszystkich jonów. Stężenie to w oceanach jest względnie stałe i zależy głównie od strefy klimatycznej w której dokonuje się pomiar. Wynosi ono 32–40 promila. W morzach stężenie to waha się w granicach od 3 do 50‰. Woda o zasoleniu wynoszącym 35‰ zamarza w temperaturze -2 °C.
Zasoby słonej wody morskiej +Substancje rozpuszczone w 1 m³ (1026 kg) wody morskiejSubstancjaMasaUdziałprocentowychlorek sodu, NaCl27,213 kg77,80%chlorek magnezu, 3,807 kg10,90%siarczan magnezu, 1,658 kg4,70%siarczan wapnia, 1,260 kg3,60%siarczan potasu, 865 g2,50%węglan wapnia, 123 g0,03%bromek magnezu, 76 g fluorki, 33 g białka i inne związki organiczne1,4 g bar, 0,5 g jodki, 0,5 g argon, Ar0,1 g srebro, 0,3 mg rubid, 0,2 mg złoto, Au4 µg rad, Ra0,02 µg
Wszystkie oceany i morza otwarte zawierają takie same sole, będące w takim samym stosunku procentowym. Woda z poszczególnych zbiorników różni się między sobą jedynie stężeniem, czyli stosunkiem ilości wszystkich soli do ilości wody. Jest to podstawowa reguła stałości składu wody morskiej zwana regułą Dittmara.
+Skład wagowy pierwiastków w wodzie morskiejPierwiastek%Pierwiastek%tlen85,7000siarka0,0885wodór10,8000wapń0,0400chlor1,9000potas0,0380sód1,0500brom0,0065magnez0,1350węgiel0,0026
Porównanie z wodą słodką Wody słodkie poza ilością rozpuszczonych soli różnią się od wody morskiej także składem chemicznym. W wodzie morskiej dominują chlorki, które w wodzie słodkiej występują w ilościach znikomych, a za to dominują węglany. Najważniejszym z nich, stanowiącym około 60% wszystkich rozpuszczonych ciał stałych jest węglan wapnia.
Sole mineralne w wodzie morskiej i słodkiej Wody Chlorki % Siarczany % Węglany % woda morska (oceaniczna) 88,7 10,8 0,4 woda słodka (rzeczna) 6,9 13,2 79,9
Przypisy
Kategoria:Woda Kategoria:Hydrologia Kategoria:Oceanografia