Halina Ekier (ur. 8 sierpnia 1915 w Rabie Wyżnej, zm. 20 maja 1962 w Krakowie) – polska pianistka, siostra Jana Ekiera.
Maturę otrzymała w 1934 r. w Państwowym Gimnazjum Humanistycznym im. Królowej Wandy w Krakowie. W 1936 r. ukończyła krakowską Szkołę Muzyczną im. W. Żeleńskiego w klasie fortepianu Olgi Stolfowej. W kolejnych latach kształciła się w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie u Zbigniewa Drzewieckiego.
Jej pierwszy występ publiczny miał miejsce 30 grudnia 1919 w sali Sogalicyjskiej przy krakowskim Rynku. Podczas okupacji nie przerwała działalności koncertowej, dając koncerty prywatnie oraz organizując tajne spotkania w Krakowie i Warszawie, m.in. w tzw. Kawiarni Woytowicza. W repertuarze koncertów znajdowały się utwory kompozytorów oficjalnie zakazanych. Po wojnie rozwijająca się choroba nowotworowa zaczęła ograniczać działalność koncertową pianistki.
W latach 1951–1962 prowadziła swoją klasę fortepianu w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie, wcześniej (od 1945) pracując już jako asystentka Zbigniewa Drzewieckiego. Wśród jej uczniów znaleźli się Krzysztof Meyer, Gabriela Cwojdzińska, Cecylia Heller, Irena Rolanowska.
Bibliografia Leksykon polskich muzyków pedagogów urodzonych po 31 grudnia 1870 roku, red. Katarzyna Janczewska-Sołomko. Oficyna Wydawnicza Impuls 2008. .
Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1962 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej w Krakowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Ludzie urodzeni w Rabie Wyżnej