Forkiet (staropol. soszka, kozia noga, widelec) – przyrząd w formie długiej tyczki zwieńczonej metalowymi widełkami służący do podpierania lufy przy strzelaniu z hakownicy lub muszkietu. W roli forkietu wykorzystywano również skrócone berdysze.
Forkietu używano od drugiej połowy XVI, a szczególnie w XVII wieku, co było związane z popularyzacją muszkietu. Mierzył zazwyczaj 120-150 cm, co było uwarunkowane wzrostem strzelca. Lufę opierano na metalowych widełkach osadzonych na drzewcu, który zakończony był ostrym trzewikiem ułatwiającym wbicie go w ziemię. Współcześnie stosowany niekiedy w broni myśliwskiej.
Przypisy
Bibliografia
PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, . Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski junior: Słownik uzbrojenia historycznego, PWN, Warszawa 1998, .
Kategoria:Historyczna broń palna