Konfiskata (z 'umieszczenie w skarbie' od 'składać w koszu a. worku na pieniądze' od 'współ-' i 'kosz lub worek na pieniądze; skarb') – przymusowe wywłaszczenie na rzecz państwa całości lub części majątku osoby fizycznej, bez prawa do odszkodowania. Konfiskatę należy odróżnić od rekwizycji (wywłaszczenia z prawem do odszkodowania) i sekwestru (przymusowego zajęcia bez rozstrzygnięcia o prawie własności).
W polskim systemie prawa do roku 1990 konfiskata mienia należała do katalogu tzw. kar dodatkowych, orzekanych w przypadku skazania za zbrodnie przeciwko podstawowym interesom politycznym lub gospodarczym państwa, zagarnięcie mienia społecznego znacznej wartości lub inną zbrodnię dokonaną z chęci zysku.
Konfiskata mienia została zniesiona nowelizacją Kodeksu karnego z dnia 23 lutego 1990 roku, przywrócona w 1998 pod zmienioną nazwą „przepadek osiągniętych korzyści majątkowych” (pochodzących chociażby pośrednio z przestępstwa), oraz znacznie rozszerzona w 2017 r.
Przypisy
Bibliografia Paweł Janowski, Konfiskata mienia I. W prawie. W Polsce, w: Encyklopedia Katolicka, Lublin 2002, t. IX, kol. 584-585. Paweł Janowski, Konfiskata mienia II. W dziejach Kościoła, w: Encyklopedia Katolicka, Lublin 2002, t. IX, kol. 586-587.
Kategoria:Prawo karne