thumb|Schemat rosyjskiej lancy: 1. Drzewce. 2. Żeleźce 3. Tylec 4. Mocowanie... 5. ...strzemiączka 6. Temblak z pętlą (b) 7. Chwyt Drzewce – drewniana, czasem metalowa tyczka stanowiąca część broni obuchowej i broni drzewcowej (drugą było żeleźce). Krótsze drzewce broni obuchowej określa się mianem trzonu lub trzonka, w toporach – toporzyska.
Żeleźce znajdowało się u szczytu drzewca, przy nim czasami znajdowały się mocowania do proporca lub chwostu. Drugi koniec zwany był tylcem, czasem był wzmacniany okuciem. W przypadku broni używanej przez jazdę, często wyposażano drzewce w wyraźny chwyt, ułatwiający operowanie jedną ręką i pętlę na dłoń. Oprócz tego, do dołu drzewce montowano drugą pętlę, na stopę, i tamblak, do przewieszenia przez ramię, dla wygody transportowania broni. kopie jazdy rycerskiej miały często na drzewcu tarczkę chroniącą dłoń i wyraźny przewężony chwyt. Drzewca kopii polskiej husarii były sklejane z dwóch wydrążonych połówek, dla zmniejszenia wagi, i opatrzone dużą kulą, służącą zrównoważeniu bardzo długiej (nawet 5,5 m) broni. Pieszą bronią o nawet dłuższym drzewcu (do 6 m) była macedońska sarisa.
Zobacz też
broń biała
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Części broni białej