Kazimierz Miłobędzki (ur. 10 października 1919 w Sokołowie Podlaskim, zm. 17 lipca 2007 tamże) – polski działacz społeczny, instruktor harcerski, harcmistrz, zastępca komendanta Hufca Męskiego Sokołów Podlaski, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, członek Związku Walki Młodych.
Życiorys Jego ojciec Stanisław był radnym miejskim, członkiem OSP i działaczem społecznym. W Gimnazjum Księży Salezjanów w Sokołowie Podlaskim, ukończył tylko czwartą klasę ze względu na trudną sytuację materialną w domu. W latach 1935–1941 mieszkał w Warszawie, gdzie pracował dorywczo w różnych instytucjach. Powrócił do Sokołowa, gdzie po wojnie zdał maturę. Zawodowo pracował do 1986 roku. Od 1967 był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.
Pogrzeb Miłobędzkiego miał charakter harcerski.
Działalność harcerska Jako ośmioletni chłopiec wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego, a przyrzeczenie harcerskie złożył w 1934 roku. Następnie był kolejno zastępowym i sekretarzem drużyny, gospodarzem harcówki i Kwatermistrzem Komendy. W latach 1944–1948 był zastępcą komendanta hufca, a później Instruktorem Mazowieckiej Komendy Chorągwi w Warszawie, Sekretarzem Komendy Hufca. Od 1979 był Członkiem Komisji Rewizyjnej Chorągwi Siedleckiej. Od 1980 był Harcmistrzem Polski Ludowej.
W czasie swojej działalności harcerskiej był kwatermistrzem na 17 obozach.
Pomoc Żydom Od lipca 1941 zatrudniony w Komisarycznym Zarządzie Zabezpieczonych Nieruchomości i z tego też tytułu otrzymał przepustkę do sokołowskiego getta. Udało mu się to wykorzystać do ratowania życia Żydom, zwłaszcza po likwidacji getta we wrześniu 1942. Pomagał im w uzyskiwaniu aryjskich papierów oraz załatwianiu pracy. Za swoje zasługi Kazimierz Miłobędzki dnia 30 kwietnia 1999 r. został uhonorowany medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”, przyznanym przez Instytut Jad Waszem.
Życie prywatne Syn Stanisława i Heleny Miłobędzkich, brat podchorążego Aleksandra Miłobędzkiego, uhonorowanego Medalem Zwycięstwa i Wolności w 1945 w uznaniu zasług podczas II wojny światowej. Z żoną Łucją Wandą z domu Młynik mieli dwóch synów ojciec Ryszarda (ur. 1950) i Aleksandra (ur. 1953).
Odznaczenia Medal „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”, 1999 Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”, 1981 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, 1978 Odznaka „Za Zasługi dla Hufca Sokołów Podlaski” (1989), Honorowy Tytuł „Instruktor-Senior ZHP” (1984), Srebrne (1975) i Złote (1981) Odznaczenie im. Janka Krasickiego, Srebrna Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1996), Srebrna Honorowa Odznaka PTTK (1991), Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie (1999).
Przypisy
Bibliografia „Z dziejów sokołowskiego harcerstwa” – kalendarium, wyd. 1998, Sokołów Podlaski, , wydawnictwo H.B.W. Horyzonty (opracowane przez instruktorski zespół redakcyjny w składzie: hm. Krystyna Matysiak, hm. Waldemar Iwaniak, hm. Jerzy Rabek) Patrząc na starą fotografię – wspomnienia Michała Woźniaka, Komendanta Hufca Męskiego w Sokołowie Podlaskim w latach 1945-1949 Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków , 2009, Gutman Israel (red. nacz.)
Kategoria:Działacze Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego Kategoria:Działacze Związku Walki Młodych Kategoria:Harcmistrzowie Polski Ludowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Sokołowie Podlaskim Kategoria:Odznaczeni Honorową Odznaką PTTK Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem za Długoletnie Pożycie Małżeńskie Kategoria:Odznaczeni odznaczeniem im. Janka Krasickiego Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Za Zasługi dla ZHP Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2007