thumb|210px|Atak na Izmaił (1790) Izmaił (, Izmajił) – miasto w południowej części Ukrainy, w obwodzie odeskim na brzegu Kilii.
Historia
Izmaił znajduje się w obszarze historycznej krainy Budziak, będącej częścią dawnej Besarabii. W XII w. była to genueńska warownia, następnie w obrębie Hospodarstwa Mołdawskiego. Izmaił zdobyty został przez Turków i od XVI w. stanowił jedną z najsilniejszych twierdz tureckich (w 1569 sułtan Selim II osadził tu Tatarów nogajskich). W XVII w. był najeżdzany i w 1633 zburzony przez Kozaków. Od XVIII w. stanowił obiekt rywalizacji wojny turecko-rosyjskiej (1790 zdobyty przez Aleksandra Suworowa), po kongresie berlińskim (1878) został anektowany przez Rosję.
W latach 1918–1940 Besarabia została dołączona do Rumunii, a miasto stało się częścią Królestwa Rumunii. Po okupowaniu w 1940 r. (patrz Pakt Ribbentrop-Mołotow) przez ZSRR w latach 1941–1944 zostało odzyskane przez wojska rumuńskie. W 1945 r. ponownie przeszedł do ZSRR. Od 1991 r. stał się miastem obwodu odeskiego na Ukrainie.
W mieście tym urodził się Wiktor Kemula – polski chemik, profesor, uważany za twórcę polskiej szkoły polarografii.
Świątynie prawosławne Patriarchatu Moskiewskiego
Gospodarka Przemysł głównie spożywczy (ryby, przetwórstwo owocowo-warzywne), celulozowo-papierniczy: stocznia remontowa; port dostępny dla statków morskich.
Znajduje się tu stacja kolejowa Izmaił, położona na linii z Odessy do Izmaiłu.
Zobacz też obwód izmailski
Przypisy
Linki zewnętrzne
Współpraca Dobricz, Bułgaria Włocławek, Polska Tulcza, Rumunia
Kategoria:Miasta w obwodzie odeskim Kategoria:Rejon izmaiłski