Spółgłoska nosowa wargowo-zębowa – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [].
Artykulacja Opis W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji płucnej i egresji, tylna część podniebienia miękkiego znajduje się w luźnej pozycji, prąd powietrza uchodzi przez nos prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej powietrze uchodzi wzdłuż środkowej linii języka dolna warga kontaktuje się z górnymi siekaczami, tworząc zwarcie. Dochodzi do zablokowania przepływu powietrza przez jamę ustną, jednakże podniebienie miękkie jest opuszczone i powietrze uchodzi przez nos. wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna pozycja języka i ust może zależeć od kontekstu, w jakim występuje głoska.
Warianty Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo: wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [] wzniesienie tylnej części grzbietu języka w kierunku podniebienia tylnego, mówimy spółgłosce welaryzowanej: [] zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o spółgłosce labializowanej []
Przykłady w wielu językach głoska ta jest alofonem spółgłoski [] w pozycji przed spółgłoską wargowo-zębową w języku polskim: symfonia []
Terminologia Spółgłoska wargowo-zębowa to inaczej spółgłoska labiodentalna.
Zobacz też spółgłoska nosowa dwuwargowa []
nosowa wargowo-zębowa