Marco Casagrande (ur. 7 maja 1971 w Turku) – fiński architekt, pisarz i profesor architektury.

Wczesne życie Casagrande urodził się w fińsko-włoskiej katolickiej rodzinie z klasy wyższejKohuttu palkkasoturi päätyi arkkitehdiksi – Turun Sanomat January 27, 2001 . Dorastał w Ylitornio w fińskiej Laponii, zanim przeprowadził się do Helsinek, aby studiować architekturę. W 2001 ukończył Helsiński Uniwersytet Techniczny na Wydziale Architektury.

Żołnierz i pisarz Po odbyciu służby w fińskiej armii, w 1993 Casagrande zgłosił się do Bośniacko-Chorwackich Sił Obronnych HVO. Pod pseudonimem Luca Moconesi napisał kontrowersyjną książkę Mostarin tien liftarit / Autostopem na drodze do Mostaru (WSOY 1997)The mind of a fanatic – Helsingin Sanomat, 18 September 2001 o jego doświadczeniu w Wojnie w Bośni i Hercegowinie. Na podstawie opisów zbrodni wojennych popełnionych przez głównego bohatera w autobiograficznej książce powstało podejrzenie o nim jako o potencjalnym zbrodniarzu wojennym. W swojej obronie stwierdził, że książka była w istocie fikcjątaiteen palkkasotureita – Voima 4/2002 .

Architekt i artysta Po sukcesie w konkursie brytyjskiego czasopisma Architectural Review's(1999) – Architectural Review 12/1999 Marco Casagrande i jego partner Sami Rintala zostali zaproszeni na Biennale w Wenecji 2000. Reporter dziennika "New York Times" uznał ich projekt 60 Minute Man za swojego faworyta w Biennale – Adam Mornament: When Attitude Becomes Form Contemporary -magazine 2003. W projekcie Casagrande & Rintala zasadzili dębowy las na opuszczonej barce, którego podłoże stanowiły odpady produkowane przez ludność w Wenecji w ciągu 60 minut. W swojej twórczości Casagrande porusza takie zagadnienia jak sztuka współczesna, projektowanie architektoniczne, urbanistyczne oraz wątki związane z ochroną środowiska i natury – Thurrock: A Visionary Brief in the Thames Gateway General Public Agengy 2004.

W poszukiwaniu architektury podświadomości, prawdziwej rzeczywistości oraz połączeń pomiędzy współczesnym człowiekiem i naturą – wierzę, że nic nie powinno być przesłonięte stresem, ekonomią czy dostępem do rozrywki i informacji. Wartościowe jest to, co jest prawdziwe – Berkeley Prize Committee and Jury University of California, Berkeley 2007.

Casagrande został mianowany profesorem ekologicznego projektowania urbanistycznego (ang. ecological urban planning) na Tamkang University po zrealizowaniu projektu „Treasure Hill”, w którym zmienił nielegalne rozwiązania urbanistyczne miejscowych rolników w eksperymentalne laboratorium środowiska urbanistycznego – Atelier 3: Treasure Hill 10/2003. Przedsięwzięcie spotkało się z mieszanymi reakcjami ze strony społeczności.

Jego teoria „Miast trzeciej generacji” ukazuje postindustrialny stan miejski jako zrujnowaną przez ludzką naturę maszynę i architektów jako „szamanów projektowania wyłącznie interpretujących istotę przekazu – Marco Casagrande: Cross-over Architecture and the Third Generation City Epifanio 9 2008”.

Prace Casagrande zostały wybrane trzykrotnie na Biennale Architektury w Wenecji w latach 2000, 2004 i 2006 – World Architecture Community.

Współpraca z Rintala Casagrande & Rintala – Marco Casagrande i Sami Rintala – fińscy architekci oraz grupa produkująca instalacje architektoniczne 1998-2003 dla międzynarodowych ośrodków współczesnej architektury i sztuki. Ich projekty oscylują pomiędzy architekturą a sztuką środowiska (ang. environmental art) – World Architecture Community Contemporary -magazine 2003.

W przestrzennej instalacji 1000 White Flags (lato 2002) w parku narodowym Koli, artyści naznaczyli trasę narciarską flagami, do zrobienia których wykorzystano zużyte prześcieradła ze szpitala psychiatrycznego. Casagrande i Rintala zwrócili tutaj uwagę na szaleństwo przedsiębiorców, którzy chcieli wyciąć wiekowe lasy – Biennale de Montreal: Casagrande & Rintala (Finland) 2002.

Praca Casagrande i Rintala Land(e)scape została nagrodzona w konkursie Architectural Review's Emerging Architecture Award w 1999 – [Architectural Review] 12/1999 i wybrana na Biennale Architektury w Wenecji w roku 2000. Na tej samej wystawie,krytyk architektury New York Timesa Herbert Muschamp wybrał ich projekt 60 Minute Man osobistym faworytem Biennale – New York Times 2000.

Casagrande i Rintala projektowali i budowali wszystkie obiekty samodzielnie. Proces projektowania kontynuowali podczas prac budowlanych.

Obiekt zazwyczaj zmienia swój kształt czy zyskuje więcej warstw podczas procesu budowlanego. Jesteśmy otwarci na zmiany w projekcie. Gdy jest to odnalezienie jego kształtu, zwykle zaczyna mówić nam więcej o sobie – ARCH'IT: Casagrande & Rintala 2001.

Ważne dzieła Land(e)scape

Land(e)scape (1999) – architektoniczna instalacja artystyczna stworzona na nieużytku w Savonlinna. Praca komentuje proces ucieczki od fińskiej wsi.

Trzy porzucone stodoły zostały oderwane od ich pierwotnego związku z ziemią. Spustoszone, wzrosły na piszczelach i kołyszą się w kierunku miast na południu – The Architectural Review: A dramatic architectural installation designed to draw attention to the plight of the Finnish countryside., 12/1999.

Praca została nominowana w konkursie Architectural Review's Emerging Architecture w 1999 i wybrana na Biennale Architektury w Wenecji w 2000 roku. Land(e)scape rozpoczęło międzynarodową karierę Casagrande & Rintala.

Praca została podpalona przez artystów w październiku 1999 – The Architectural Review: Burning Passion., 12/1999.

Land(e)scape reprezentowało Finlandię podczas wystawy New Trends of Architecture in Europe and Japan 2001 – Catalog 1: Participating Architects (New Trends of Architecture in Europe and Japan 2001) , 2001.

Redrum

Redrum (2003) – instalacja artystyczna w Anchorage na Alasce, stworzona przez Casagrande & Rintala. Praca została zlecona przez Alaska Design Forum.

Trzymiejscowe, kolejowe zbiorniki na olej pocięto na 12 części i przekształcono w strukturę świątyni zlokalizowaną naprzeciwko Federal Building of Anchorage na skrzyżowaniu C-Street i 7th Avenue. Wnętrze pomalowano na jaskrawą czerwień w kontraście do zardzewiałej i brutalnej zewnętrznej części obiektu. Podłoga wykonana jest z 3500 kg muszli z ostryg, które są lokalnym źródłem oleju.

Anagram słowa „Redrum” oznacza po angielsku „morderstwo”. Projektanci w pracy poruszyli tematykę związków ropy, wojny i środowiska. Lokalne media opisały to „jako policzek dla Alaski.”

Potemkin

Potemkin jest wykonanym ze stali parkiem architektonicznym wykonanym przez Casagrande & Rintala dla wioski Kuramata w Japonii 2003. Użycie stali zapewnia mieszankę pomiędzy funkcją świątyni, a maszyny – Tamkang University: 卡馬可 Marco Casagrande 2004. Obiekt zawiera wewnętrzne i zewnętrzne przestrzenie dla postindustrialnej medytacji – Camp for Oppositional Architecture 2004. Potemkin powstał na zlecenie Echigo-Tsumari Contemporary Art Triennial 2003. – Echigo Tsumari Art Triennial 2003

Potemkin zajmuje stanowisko postindustrialnej świątyni, niczym Akropol, aby zwrócić uwagę na związek pomiędzy współczesnym człowiekiem, a przyrodą. Widzę Potemkin jako uprawne złomowisko położone pomiędzy starożytnymi polami ryżowymi a rzeką, w osi prostej prowadzącej do świątyni shintō – Archi-Europe: Potemkin.

Terenem zagospodarowania stało się nielegalne wysypisko przekształcone w park nad rzeką – Japan-Guide: Echigo Tsumari Art Triennial Festival Highlights. Rzut parku został narysowany w miejscu powstania w skali 1:1 poprzez wyznaczenie linii (składających się na plan) na śniegu za pomocą przemieszczania się w śnieżnych butach. Po stopnieniu śniegu dokonano realizacji – Landezine: Potemkin – Post Industrial Meditation Park by Casagrande & Rintala.

Park wykonany jest ze stali Kawasaki o grubości jednego cala oraz recyklingu odpadów komunalnych i przemysłowych. W sumie daje to 130 m długości i 15 m szerokości przestrzeni zewnętrznych i wewnętrznych – Architecture News Plus: Potemkin – Post Industrial Meditation Park.

Pozostałe prace thumb|300px|Floating Sauna, 2002 thumb|300px|Treasure Hill, 2003 thumb|300px|Chen House, 2008 thumb|300px|Bug Dome, 2009 thumb|300px|Sandworm, 2012

60 Minute Man, instalacja architektoniczna, Casagrande & Rintala, Biennale Architektury w Wenecji, Włochy 2000 50-metrowej długości opuszczona barka z podłożem utworzonym z odpadów produkowanych przez ludność Wenecji w przeciągu 60 minut, na którym zasadzony został dębowy las. Teatr letni na Uunisaari, architektura tymczasowa Casagrande & Rintala, Helsinki, Finlandia 2000 1000 White Flags, instalacja sztuki środowiskowej, Casagrande & Rintala, Koli, Finlandia 2000 Białe flagi wykonane z zużytych prześcieradeł ze szpitala psychiatrycznego umieszczone na zboczu wzgórza pełniącego funkcję trasy narciarskiej – ARCH'IT: Casagrande & Rintala. Quetzalcoatlus, instalacja, Casagrande & Rintala, biennale w Hawanie, Kuba 2000 300 kg żelazny pręt rozciągnięty pomiędzy dwoma budynkami uniwersytetu wykonany z 10 km linki rybackiej – Architizer: Quetzalcoatlus. Bird Hangar, instalacja architektoniczna, Casagrande & Rintala, triennale w Yokohamie, Japonia 2001 Balony przymocowane liną, zawierające nasiona, przynoszące roślinność i warzywa do japońskich miast – Yokohama 2001: Artist Data Sheet. Installation 1:2001, instalacja publiczna, Casagrande & Rintala, biennale we Florencji, Włochy 2001 Okrągła ściana wykonana z 15 000 politycznych, filozoficznych i religijnych książek. W zamierzeniu została zaprojektowana do instalacji na Kubie ale w związku z oporem ze strony rządu zainstalowana została we Włoszech – Firenze Biennale Press Release 2001. Dallas-Kalevala, podróż artystyczna, Casagrande & Rintala, Demeter Environmental Art, Hokkaido, Japonia 2002 Podróż samochodowa z Finlandii do Japonii – Demeter: Dallas-Kalevala (2002). Chain Reactor, instalacja artystyczna, Casagrande & Rintala, biennale w Montrealu, Kanada 2002 6 × 6 x 6-metrowy sześcian zbudowany z belek i stalowych łańcuchów pochodzących z recyklingu tworzący ramę dla kominka – La Biennale De Montreal: Casagrande & Rintala 10/2003. Anarchist Gardener, instalacja i sztuka uliczna, biennale w Ponce, Portoryko 2002 Parada uliczna w celu zatrzymania ruchu drogowego na rzecz budowy przemysłowych ogrodów Zen – Camp for Oppositional Architecture, 2004. Floating Sauna, czasowa architektura, Casagrande & Rintala, Rosendahl, Norwegia 2002 Pływająca po fiordzie przeźroczysta sauna. Zwycięzca Architecture Awards – 6th Cycle of 20+10+X Architecture Awards, 2010. Treasure Hill, przywrócenie powierzchni mieszkaniowych, Tajpej, Tajwan 2003 Realizacja rehabilitacji ekologicznej nielegalnych powierzchni mieszkaniowych. Post Industrial Fleet, architektura morska, CREW*31, Venice Architecture Biennale 2004 Human Layer, urbanistyczna akupunktura, Pozdrowienia z Londynu – Human: Greetings from London – Helsinki Festival – Taipei on the Move 2004 Seria urbanistycznej akupunktury dla Londynu, Helsinek i Taipei – Epifanio: Human Layer_Taipei, 2005. Chamber of the Post-Urbanist 104, instalacja stylu życia, muzeum sztuki współczesnej w Tajpej, Tajwan 2005 Seria mebli wykonanych ze stali – Taipei MOCA: Chamber of the Post-Urbanist 104, 2005. Future Pavilion, Taiwan Design Expo, wystawa architektury ruin obozu wojskowego Wei Wu, Kaohsiung, Tajwan 2005 – Taipei Times: Design Expo Attracts Curious, 2005 – C-LAB: The Art of Taiwan in Psychosis, 2005 CityZenGarden, instalacja, współpraca z 3RW Architects – 3RW Architects: Urban Farmers, 2006, Biennale Architektury w Wenecji, Włochy 2006 Orientalny ogród kamienny z użyciem szkła pochodzącego z recyklingu w weneckim więzieniu. Wideo dokumentacja – Taipei Representative Office: An Architect Takes Care of a Stone Garden in a City of Water, 2006. Chen House, Datun Mountains, Tajwan (World Architecture Award 2009) Ruina powstaje wtedy, gdy człowiek staje się częścią natury. Wyczekujemy gdy ten dom stanie się ruiną – World Architecture: Winners / 4th Cycle, 2009