Potemkin zajmuje stanowisko postindustrialnej świątyni, niczym Akropol, aby zwrócić uwagę na związek pomiędzy współczesnym człowiekiem, a przyrodą. Widzę Potemkin jako uprawne złomowisko położone pomiędzy starożytnymi polami ryżowymi a rzeką, w osi prostej prowadzącej do świątyni shintō – Archi-Europe: Potemkin.
Terenem zagospodarowania stało się nielegalne wysypisko przekształcone w park nad rzeką – Japan-Guide: Echigo Tsumari Art Triennial Festival Highlights. Rzut parku został narysowany w miejscu powstania w skali 1:1 poprzez wyznaczenie linii (składających się na plan) na śniegu za pomocą przemieszczania się w śnieżnych butach. Po stopnieniu śniegu dokonano realizacji – Landezine: Potemkin – Post Industrial Meditation Park by Casagrande & Rintala.
Park wykonany jest ze stali Kawasaki o grubości jednego cala oraz recyklingu odpadów komunalnych i przemysłowych. W sumie daje to 130 m długości i 15 m szerokości przestrzeni zewnętrznych i wewnętrznych – Architecture News Plus: Potemkin – Post Industrial Meditation Park.
Pozostałe prace thumb|300px|Floating Sauna, 2002 thumb|300px|Treasure Hill, 2003 thumb|300px|Chen House, 2008 thumb|300px|Bug Dome, 2009 thumb|300px|Sandworm, 2012