Irena Kamila Bajerowa (ur. 13 marca 1921 w Krakowie, zm. 30 czerwca 2010 tamże) – polska językoznawczyni, profesor, doktor honoris causa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Córka językoznawcy, profesora Zenona Klemensiewicza.
Życiorys Na rok przed wybuchem II wojny światowej rozpoczęła studia filologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Poznała w tym czasie osobiście Karola Wojtyłę. W czasie okupacji niemieckiej pracowała w Polskim Czerwonym Krzyżu. W 1940 wstąpiła do Związku Walki Zbrojnej. Po 1945 kontynuowała studia. W 1951 obroniła pracę doktorską pod kierunkiem Kazimierza Nitscha. Podjęła pracę dydaktyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1955 zaczęła prowadzić wykłady w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach. Habilitowała się na Uniwersytecie Wrocławskim w 1963. Po utworzeniu w 1968 Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach została zastępcą dyrektora Instytutu Filologii Polskiej. W 1974 Rada Państwa PRL nadała dr hab. Bajerowej tytuł profesora nadzwyczajnego. Była internowana w stanie wojennym jako prorektor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W jej sprawie interweniował biskup Herbert Bednorz. W latach 1988–1992 przewodniczyła Radzie Naukowej Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk. Rada Państwa w 1989 nadała jej tytuł profesora zwyczajnego. W 1991 przeszła na emeryturę. Pochowana na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera M-płn.-15).
W 1952 r. wyszła za mąż za Kazimierza Bajera ps. „Leliwa”, oficera Armii Krajowej, który w latach 1945–1951 był więziony i torturowany przez SB. Mieli dwoje dzieci.
Wraz z mężem ufundowała tablicę upamiętniającą ppłk. Jana Kantego Lasotę ps. „Przyzba”, szefa sztabu Okręgu Kraków Armii Krajowej, aresztowanego w 1945 r. przez NKWD i uwięzionego w obozie pracy w Kazachstanie, gdzie zmarł w 1950 r. Tablica została wmurowana na fasadzie kamienicy przy ul. Mikołajskiej 20 w Krakowie i uroczyście odsłonięta w 1996 r.
Hobbystycznie interesowała się turystyką i fotografią oraz zbierała kartki pocztowe. mały|Grób prof. Zenona Klemensiewicza i prof. Ireny Bajerowej na cmentarzu Rakowickim
Odznaczenia 1945 − Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami 1948 − Medal Wojska 1973 − Złoty Krzyż Zasługi 1977 − Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 1979 − Odznaka Zasłużonej dla Województwa Katowickiego 1985 − Krzyż Armii Krajowej 1987 − Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 1991 − Złota Odznaka za Zasługi dla Uniwersytetu Śląskiego 1991 − Medal Komisji Edukacji Narodowej 1991 − Nagroda Indywidualna Ministra Edukacji Narodowej 1994 − Odznaka pamiątkowa Akcji „Burza” 1994 − Lux ex Silesia 1995 − Odznaka Weterana Walk o Niepodległość 1996 − Medal Solidarności 1997 − Nagroda Ministra Edukacji Narodowej 2010 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia PolskiPostanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 marca 2010 r. o nadaniu orderów. () Przypisy
Bibliografia
Złota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2004, s. 11.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową Akcji „Burza” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy językoznawcy Kategoria:Polscy poloniści Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach Kategoria:Zmarli w 2010 Kategoria:Członkowie Rady Języka Polskiego Kategoria:Prorektorzy Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach