Instytut Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk z siedzibą w Warszawie. Tematyka badań w IChO jest skoncentrowana wokół problemów współczesnej chemii organicznej. Jednostka posiada prawo do nadawania stopnia naukowego doktora oraz doktora habilitowanego w zakresie chemii.
Instytut Historia W 1954 powstał Zakład Syntezy Organicznej PAN, a jego pierwszym dyrektorem był Osman Achmatowicz. W 1957 jego funkcję przejął Tadeusz Urbański, późniejszy dyrektor Instytutu.
Początkowo Zakład liczył 13 laboratoriów, które mieściły się w budynkach wydziałów chemii uczelni wyższych. Laboratoria znajdowały się w Warszawie, Łodzi, Wrocławiu, Poznaniu, Krakowie, Gliwicach i Gdańsku.
18 listopada 1964 na podstawie dekretu Rady Ministrów nr 352/64 Zakład Syntezy Organicznej został przemianowany na Instytut Chemii Organicznej PAN.
W latach 60. XX wieku IChO PAN był ulokowany w budynkach Instytutu Chemii Fizycznej PAN, a administracja i służby techniczne były wspólne dla obu Instytutów. W 1971 utworzono Zakład Doświadczalny Instytutu Chemii Fizycznej PAN i Instytutu Chemii Organicznej PAN „Chemipan”. Przedmiotem działalności Zakładu jest wprowadzanie osiągnięć nauki do gospodarki. W roku 1983 „Chemipan” został włączony do struktury IChF PAN.
Zakłady Instytutu zlokalizowane w Gliwicach, Łodzi, Poznaniu i Wrocławiu odłączały się kolejno w latach: 1966, 1972, 1980 i 1986 i zostały przekształcone w nowe placówki PAN. Zakład łódzki przekształcił się w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych, poznański w Instytut Chemii Bioorganicznej, gliwicki w Zakład Karbochemii, a wrocławski został przyłączony do Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych.
Dyrektorzy Instytutu Osman Achmatowicz (1954–1957) Tadeusz Urbański (1964–1967) Marian Kocór (1967–1972) Paweł Nantka-Namirski (1972–1979) Mieczysław Mąkosza (1979–2004) Marek Chmielewski (2004–2010) Sławomir Jarosz (2011–2019) Daniel Gryko (od 2019)
Pracownicy
Przedmiot badań Instytut prowadzi badania w następujących obszarachZa: : nowe metody syntezy związków organicznych, przede wszystkim: reakcje karboanionów, reakcje wymiany nukleofilowej, addycji i cykloaddycji kataliza molekularna – kataliza przeniesienia międzyfazowego, metateza, organokataliza metodologia syntezy asymetrycznej synteza metaloorganiczna synteza związków o zadanej strukturze, w tym związków naturalnych i ich analogów niekonwencjonalne metody syntezy organicznej, w tym w warunkach bardzo wysokiego ciśnienia, na podłożu stałym, w warunkach promieniowania mikrofalowego enzymy i mikroorganizmy w syntezie organicznej wybrane zagadnienia chemii supramolekularnej, w tym synteza oraz badanie struktury i reaktywności związków heterocyklicznych i makrocyklicznych rozwój metod NMR i ich zastosowania w chemii organicznej badania reakcji jonów w fazie gazowej z wykorzystaniem technik spektrometrii mas badania struktury i dynamiki związków organicznych z wykorzystaniem technik NMR, MS, IR, CD/UV i rentgenograficznych zastosowania obliczeń kwantowo-chemicznych do przewidywania właściwości cząsteczek związków organicznych
Struktura Początkowo Instytut dzielił się na zakłady i laboratoria. W 1988 r. powstała struktura jednostopniowa, składająca się z zespołów naukowych i usługowych, powoływanych przez Dyrektora zgodnie z aktualnymi potrzebami Instytutu.
Obecnie Instytut dzieli się na zespoły, w tym naukowe, naukowo-usługowe i jeden usługowy. Są to:
Numer Zespół I Spektrometria mas II Stereokontrolowana synteza związków biologicznie aktywnych III Zastosowania chemii metaloorganicznej w syntezie organicznej IV Chemia sacharozy. Zastosowanie cukrów prostych jako chiralnych bloków budulcowych V Dynamika molekularna w spektroskopii NMR. Oddziaływania molekularne VII Praktyczna synteza organiczna. Chemia azotowych związków heterocyklicznych VIII Stereokontrolowana synteza organiczna i chemia supramolekularna IX Rozpoznanie molekularne X Barwniki funkcjonalne XII Krystalochemia organiczna. Synteza i właściwości peptydowych dendrymerów XIII Dichroizm kołowy w badaniach strukturalnych związków organicznych XV Związki naturalne w syntezie organicznej XVI Zastosowanie magnetycznego rezonansu jądrowego w chemii organicznej XVII Pracownia analizy elementarnej XX Enzymy i mikroorganizmy w syntezie organicznej i biotechnologii XXII Obliczenia teoretyczne właściwości cząsteczek
W roku 2012 IChO PAN było zatrudnionych ponad 150 osób, w tym ponad 100 pracowników naukowych, wśród których było 14 profesorów zwyczajnych i 6 profesorów nadzwyczajnych. IChO PAN prowadzi 4-letnie stacjonarne studia doktoranckie.
Przypisy
Bibliografia Oficjalna strona Instytutu Chemii Organicznej PAN
chemia organiczna Kategoria:Edukacja i nauka w Warszawie Chemii Organicznej PAN