Alfrēds Bruno Jānis Kalniņš (ur. 23 sierpnia 1879 w Kiesiu, Inflanty, zm. 23 grudnia 1951 w Rydze) – łotewski kompozytor, twórca opery narodowej. Ojciec Jānisa. Absolwent Konserwatorium Petersburskiego. Organista w kościołach w estońskiej Parnawie i Dorpacie (est. Tartu) oraz w łotewskiej Lipawie i Rydze. Profesor i rektor Konserwatorium Łotewskiego w Rydze. Autor muzyki scenicznej oraz pieśni (m.in. do wierszy Jānisa Rainisa). Prawykonania poematu symfonicznego „Pod Staburagiem” dokonała w Rydze w 1910 roku Orkiestra Filharmonii Warszawskiej pod dyrekcją Grzegorza Fitelberga.
15 listopada 1937 otrzymał Order Trzech Gwiazd III klasy.
Opery „Baņuta” (pol. Baniuta, libr. Arturs Krūmiņš) – 1920 „Salinieki” (pol. Wyspiarze Arturs Krūmiņš) – 1926, druga wersja „Dzintenes Atmoda” (pol. Przebudzenie ojczyzny) – 1933
Balet „Staburag” – 1943
Przypisy
Bibliografia Lesław Czapliński „Alfrēds Kalniņš: klasyk opery łotewskiej i jego imiennicy” w: MUZYKA 21 1/2009
Linki zewnętrzne Biografia i twórczość
Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Petersburskiego Kategoria:Łotewscy kompozytorzy operowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Kiesiu Kategoria:Odznaczeni Orderem Trzech Gwiazd Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Leśnym w Rydze Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Łotewskiej Akademii Muzycznej im. Jāzepsa Vītolsa Kategoria:Zmarli w 1951