Ludowy Komisariat Handlu Zagranicznego () – organ zarządzający państwowym monopolem handlu zagranicznego w RFSRR i ZSRR, odpowiednik ministerstwa.
Przez lata resort przechodził szereg reorganizacji, jak i zmieniał swoją nazwę: 11 czerwca 1920 – 6 lipca 1923 – Ludowy Komisariat Handlu Zagranicznego RFSRR (Народный комиссариат внешней торговли РСФСР), powstały z przekształcenia funkcjonującego w okresie 1917–1920 Ludowego Komisariatu Handlu i Przemysłu RFSRR (Народный комиссариат торговли и промышленности – НКТиП РСФСР); na czele stał Ludowy Komisarz Handlu Zagranicznego RFSRR Leonid Krasin (czerwiec 1920–6.7.1923)Государственные учреждения России, СССР, РФ.Большая российская энциклопедия. 1922–1925 – Ludowy Komisariat Handlu Zagranicznego ZSRR (Народный комиссариат внешней торговли СССР – НКВТ СССР) 1925–1930 – Ludowy Komisariat Handlu Zagranicznego i Wewnętrznego ZSRR (Народный комиссариат внешней и внутренней торговли СССР) 1930–1946 – Ludowy Komisariat Handlu Zagranicznego ZSRR (Народный комиссариат внешней торговли СССР), który przekształcono w działające w latach 1946–1953 Ministerstwo Handlu Zagranicznego (Министерство внешней торговли СССР)
Podział organizacyjny Monopol handlu zagranicznego był realizowany na terenie ZSRR przez centrale handlu zagranicznego, zagranicą przez przedstawicielstwa handlowe w poszczególnych krajach (stanowiące część przedstawicielstw dyplomatycznych) oraz radzieckie spółki handlowe zarejestrowane tamże, to jest według prawa miejscowego.
Centrale handlu zagranicznego W 1935 w ZSRR funkcjonowało 27 podmiotów handlu zagranicznego: Avtoexport – eksport samochodów Centrosoyus – eksport-import dla potrzeb Centralnego Związku Spółdzielni Konsumenckich Exportkhleb – produkty zbożowe Exportlen – eksport lnu i konopi Exportles – eksport drewna Koverkustexport – eksport dywanów i produktów rękodzielniczych Lektekhsyrio – eksport-import surowców farmaceutycznych Mashinoimport – import maszyn Mezhdunarodnaya Kniga – eksport-import książek i czasopism Mineralsilicatexport – eksport minerałów i silikatów Raznoexport – eksport różnych produktów Ryboplodoexport – eksport ryb i owoców Sovafghantorg – handel z Afganistanem Sovfrakht – frachtowanie statków zagranicznych Soviet Philatelic Association – eksport-import znaczków Sovmontuvtorg – handel z Mongolią i Tuwińską Republiką Ludową Sovsintorg – handel z Sinkiangem Soyuzintorgkino – import i eksport filmów i sprzętu Soyuzmetimport – import metali i eksport rud Soyuzuglexport – eksport węgla Soyuzneftexport – eksport produktów naftowych Soyuzpromexport – eksport urządzeń przemysłowych Soyuzpushnina – eksport futer Stankoimport – import obrabiarek Tekhnopromimport – import sprzętu technicznego Textilimport – import tekstyliów Tekhnoexport – eksport produktów technicznych thumb|200px|Leonid Krasin, pierwszy LK Handlu Zagranicznego
Radzieckie spółki handlowe z siedzibą zagranicą Amtorg Trading Corporation, Nowy Jork, Yuzhamtorg Compañía de Comercio y Exportación SA, Buenos Aires, Arcos All-Russian Co-operative Society Ltd, Londyn, Russgertorg Russische-Deutsche Handels AG, Berlin, Sowpoltorg Sowiecko-Polska Mieszana Spółka Handlowa, Warszawa, Russavstorg Russisch-Oesterreichische Handels und Industrie AG, Wiedeń, CICE Compagnia Industriale Commercio Estero, Mediolan.
Siedziba W 1923 siedziba resortu mieściła się w budynku b. Moskiewskiego Banku Kupieckiego (Московского купеческого банка) przy ul. Ilinka 14, w 1929 przy ul. Warwarka 26–28, w 1935 w budynku b. Północnego Towarzystwa Ubezpieczeń (Северного страхового общества) przy ul. Ilinka 23, który później wszedł w kompleks obiektów KC KPZR.
Przypisy
Kategoria:Polityka ZSRR