thumb|Od prawej: kpt. Bronisław Balcewicz, mjr Stanisław Bobiatyński, ppor. Mackiewicz i kpt. Józef Dąbrowski w Leplu; 1919. Bronisław Balcewicz (ur. 14 września 1895 w Wilnie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Kazimierza i Heleny ze Strukowskich, urodzony 14 września 1895 w Wilnie. Wykształcenie podstawowe otrzymał w domu rodzinnym, a następnie ukończył sześć klas w I Gimnazjum w Wilnie. W tym czasie należał do kółek samokształceniowych młodzieży polskiej i krótko do harcerstwa. Po ukończeniu szkoły średniej przez rok studiował prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie.

1 grudnia 1914 został wcielony do armii rosyjskiej i skierowany do Wileńskiej Szkoły Wojskowej. , po ukończeniu szkoły, został mianowany chorążym i przydzielony do Sztabu Wileńskiego Okręgu Wojskowego. Później w składzie 120 batalionu marszowego wyruszył na front, gdzie został wcielony do 170 mołodeczańskiego pułku piechoty. Brał udział w walkach na froncie rosyjsko-niemieckim. W 1916 awansował na podporucznika, a następnie porucznika. Po rozpadzie armii rosyjskiej dołączył do 2 pułku strzelców polskich I Korpusu Polskiego. Wraz z tym pułkiem uczestniczył we wszystkich walkach z bolszewikami, a za waleczność otrzymał „amarantową wstążkę”. Po demobilizacji I Korpusu powrócił do Wilna i wstąpił do Związku Wojskowych Polaków, gdzie był jednym z organizatorów samoobrony wileńskiej.

Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do 85 pułku piechoty. W 1920 był dwukrotnie ranny. W 1922 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie major Stanisław Bobiatyński napisał: Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 85 pp w Nowej Wilejce. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 232. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku zdał egzamin dojrzałości. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 15 sierpnia 1924 i 61. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czasie służby w 85 pp przez rok studiował prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego. W lutym 1926 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Słonim na stanowisko kierownika I referatu administracji rezerw. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. W marcu 1929 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Zamość na stanowisko komendanta. 1 września 1938 dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Zamość, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”.

W okresie międzywojennym należał do Towarzystwa Przyjaciół Związku Strzeleckiego i Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, a także był członkiem zarządu Ligi Morskiej i Kolonialnej oraz Funduszu Obrony Morskiej.

W czasie kampanii wrześniowej w nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do niewoli sowieckiej i został osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz. 108).

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Był żonaty i miał córkę Bożenę Barbarę (ur. 25 stycznia 1933).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3350 – 1922 Krzyż Walecznych – 1922 w zamian za Amarantową Wstążkę Medal Niepodległości – 9 listopada 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej nr 46 – 3 marca 1926 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje z dwiema gwiazdkami Medal Zwycięstwa Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” –

Upamiętnienie W katedrze polowej Wojska Polskiego w Warszawie, znajduje się tablica poświęcona jego pamięci. Ponadto jest wymieniony na tablicy ofiar katyńskich, która znajduje się w kościele pw. św. Katarzyny w Zamościu.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Rocznik Oficerski 1923 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1923, s. 370, 406.

Kategoria:Absolwenci Wileńskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Członkowie Ligi Morskiej i Kolonialnej (1930–1939) Kategoria:Członkowie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Kategoria:Członkowie Związku Wojskowych Polaków Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Amarantową Wstążką Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (wojna polsko-bolszewicka) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Oficerowie 85 Pułku Strzelców Wileńskich Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze I Korpusu Polskiego w Rosji 1917–1918