thumb|Od prawej: kpt. Bronisław Balcewicz, mjr Stanisław Bobiatyński, ppor. Mackiewicz i kpt. Józef Dąbrowski w Leplu; 1919. Bronisław Balcewicz (ur. 14 września 1895 w Wilnie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Kazimierza i Heleny ze Strukowskich, urodzony 14 września 1895 w Wilnie. Wykształcenie podstawowe otrzymał w domu rodzinnym, a następnie ukończył sześć klas w I Gimnazjum w Wilnie. W tym czasie należał do kółek samokształceniowych młodzieży polskiej i krótko do harcerstwa. Po ukończeniu szkoły średniej przez rok studiował prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie.
1 grudnia 1914 został wcielony do armii rosyjskiej i skierowany do Wileńskiej Szkoły Wojskowej. , po ukończeniu szkoły, został mianowany chorążym i przydzielony do Sztabu Wileńskiego Okręgu Wojskowego. Później w składzie 120 batalionu marszowego wyruszył na front, gdzie został wcielony do 170 mołodeczańskiego pułku piechoty. Brał udział w walkach na froncie rosyjsko-niemieckim. W 1916 awansował na podporucznika, a następnie porucznika. Po rozpadzie armii rosyjskiej dołączył do 2 pułku strzelców polskich I Korpusu Polskiego.