ATS D7 – samochód Formuły 1 zaprojektowany przez Gustava Brunnera i skonstruowany przez ATS na sezon 1984. Samochód nie zdobył żadnego punktu i był ostatnim samochodem ATS przed rozwiązaniem zespołu.
Historia W 1977 roku niemiecki producent kół ATS rozszerzył działalność, debiutując w Formule 1 jako zespół. Założycielem i szefem ATS był Günther Schmidt. Mimo przyciągnięcia kilku utalentowanych kierowców i projektantów samochody ATS rzadko były konkurencyjne. Zespół zaczął ścigać się w Formule 1 samochodem Penske PC4, ale od 1978 roku produkował własne samochody. Były one początkowo napędzane silnikami Forda.
"Rewolucja turbo" zapoczątkowana przez Renault spowodowała, że ATS zrezygnował z silników Forda i na 1983 podpisał umowę z BMW. Gustav Brunner zaprojektował nadwozie z włókna węglowego, napędzane przez turbodoładowany czterocylindrowy silnik. Mimo zaawansowanych technologicznie materiałów i nowoczesnego silnika ATS D6 nie osiągał dobrych wyników. W tym samym roku, używając tego samego silnika, Nelson Piquet prowadząc Brabhama zdobył tytuł mistrza świata.
Na rok 1984 Brunner zmodyfikował projekt D6, tworząc mniejszy model D7. Wkrótce później opuścił zespół. Manfred Winkelhock nie zdobył ani punktu. Drugim kierowcą na kilka Grand Prix został Gerhard Berger, ale mimo finiszu na szóstej pozycji w Grand Prix Włoch nie zdobył punktów, gdyż w myśl regulaminu nie był uprawnionym do tego kierowcą.
Pod koniec sezonu skończyła się umowa ATS z BMW i zespół został bez silnika, a Schmidt zdecydował się rozwiązać zespół.
Wyprodukowano dwa egzemplarze D7.
Wyniki w Formule 1
Sezon Zespół Silnik Opony Kierowcy 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Pkt. Msc. 1984 Team ATS BMW BRA ZAF BEL SMR FRA MCO CND DET DAL GBR DEU AUT NLD ITA EUR PRT013 Manfred WinkelhockWYK NU NU NU NU NU 8 NU 8 NU NUNW NUNW Gerhard Berger 12 6 NU 13
Bibliografia
Kategoria:Samochody ATS w Formule 1