Diecezja parmeńska (łac. Dioecesis Parmensis; ital. Diocesi di Parma) – diecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, z siedzibą w Parmie. Została erygowana w IV w. jako sufragania metropolii mediolańskiej.
Historia W połowie V w. biskupstwo parmeńskie było podporządkowane arcybiskupstwu Rawenny. Katedra parmeńska została zniszczona przez pożar 10 sierpnia 1058 r. Poza miastem na miejscu wczesnochrześcijańskiej bazyliki rozpoczęto budowę nowej katedry, którą ukończono w 1074 r. Konsekracji świątyni dokonał w 1106 r. papież Paschalis II. 3 stycznia 1117 r. kościół został zniszczony przez trzęsienie ziemi i musiano go przebudować.
W 1582 r. diecezję Parmy jako sufraganię podporządkowano archidiecezji Bolonii, a 26 maja 1806 r. – archidiecezji Genui. 30 marca 1818 r. diecezję wyłączono z granic metropolii i podporządkowano bezpośrednio Stolicy Apostolskiej. Od 14 sierpnia 1892 r. biskupi Parmy nosili także tytuł opata klasztoru cystersów w Fontevivo. 8 grudnia 1976 r. diecezja Parmy stała się sufraganią metropolii Modena-Nonantola.
Patronem diecezji jest św. Bernard.
Biskupi Urban (378–382) Esuperanzio (603) Grazios (680) Aicardo (731) Alboino (744) Gerolamo (ok. 775) Lambert (827–835) Wibod (Guibod) (855–895) Elbung (896–916) Aicardo (916 (lub 920)–927 (lub 926)) Sigefred I (927 (lub 926)–945 (lub 946)) Aldeodato I 947–953 Oberto (962–980) Sigefred II (981–1012) Enrico (1015–1027) Ugo (1027–1040/45) Piotr Cadalus (1046–1072) Everardo (1074–1085) Wido (1085?–1098?) Bernardo degli Uberti (1106–1133) Albert (1133–1135) Lanfranco (1139–?) Aicardo da Cornazzano (1162–1167) Bernardo II (1172–1194?) Obizzo Fieschi (1194–1224) Grazia (1224–1236) Martino da Colorno (1237–1242) Bernardo Vizio de’ Scotti (1242–1243) Alberto Sanvitale (1243–1257) Obizzo Sanvitale (1257–1295) (następnie arcybiskup Rawenny) Giovanni da Castell’Arquato (1295–1299) Goffredo da Vezzano (1299–1300) Papiniano della Rovere (1300–1316) Simone Saltarelli OP (1316–1323) (następnie arcybiskup Pizy) Ugolino Rossi (1323–1377) Beltrando da Borsano (1379–ok. 1380) Giovanni Rusconi (1383?–1412) Bernardo Pace OFM (1412–1425) Dalphino della Pergola (1425–1463) (następnie biskup Modeny) Giovanni Antonio della Torre (1473?–1475) Sagramoro Sagramori (1475–1482) Gian Giacomo Schiaffinato (1482–1496) Stefano Taverna (1482–1499) Giovanni Antonio Sangiorgio (1500–1509) Alessandro Farnese (1509–1519) Alessandro Farnese (młodszy) (1534–1535) Guido Ascanio Sforza di Santa Fiora (1535–1560) Alessandro Sforza di Santa Fiora (1560–1573) Ferdinando Farnese (1573–1606) Papirio Picedi (1606–1614) Alessandro Rossi (1614–1615) Pompeo Cornazzano OCist. (1615–1647) Gerolamo Corio (1650–1651) Carlo Nembrini (1651–1677) Tommaso Saladino (1681–1694) Giuseppe Olgiati (1694–1711) (następnie biskup Como) Camillo Marazzani (1711–1760) Francesco Pettorelli Lalatta (1760–1788) Diodato Turchi OFMCap. (1788–1803) Carlo Francesco Maria Caselli OSM (1804–1828) Remigio Crescini OSB (1828–1830) Vitale Loschi (1831–1841) Giovanni Tommaso Neuschel (1843–1852) Felice Cantimorri OFMCap. (1854–1870) Domenico Maria Villa (1872–1882) Giovanni Andrea Miotti (1882–1893) Francesco Magani (1893–1907) Guido Maria Conforti (1907–1931) Evasio Colli (1932–1971) Amilcare Pasini (1971–1981) Benito Cocchi (1982–1996) Silvio Cesare Bonicelli (1996–2008) Enrico Solmi (od 2008)
Bibliografia
Diocese of Parma w bazie GCatholic.org Duomo Parma. Il Vescovado
Parma Kategoria:Religia w Parmie