Johannes Thingnes Bø (ur. 16 maja 1993 w Strynie) – norweski biathlonista, wielokrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata, pięciokrotny zdobywca Pucharu Świata.
Przebieg kariery Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się w 2012 roku, kiedy wystąpił na mistrzostwach świata juniorów w Kontiolahti. Zdobył tam złote medale w sprincie, biegu pościgowym i sztafecie. W tym samym roku wystartował również na mistrzostwach Europy w Osrblie, zdobywając złoto w sztafecie, srebro w biegu indywidualnym i brąz w biegu pościgowym. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Obertilliach był najlepszy w biegu pościgowym i sztafecie, a w sprincie wywalczył srebrny medal.
W Pucharze Świata zadebiutował 10 stycznia 2013 roku w Anterselvie, zajmując 10. miejsce w sztafecie. Jego pierwszym indywidualnym startem pucharowym był sprint 28 lutego 2013 roku w Oslo, gdzie zajął 28. miejsce. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął już 14 grudnia 2013 roku w Le Grand-Bornand, wygrywając rywalizację w sprincie. Na podium wyprzedził tam Czecha Ondřeja Moravca i Francuza Martina Fourcade’a. W kolejnych startach wielokrotnie stawał na podium, odnosząc ponad 20 zwycięstw w Pucharze Świata. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2017/2018, który ukończył na drugiej pozycji w klasyfikacji generalnej, z dorobkiem 1027 punktów. W tym sezonie był też drugi w klasyfikacjach sprintu, biegu pościgowego i biegu masowego, a w biegu indywidualnego zdobył Małą Kryształową Kulę. W klasyfikacji generalnej PŚ był też drugi w sezonie 2015/2016 oraz trzeci w sezonach 2013/2014 i 2016/2017.
W lutym 2014 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Soczi, gdzie jego najlepszymi wynikami były czwarte miejsce w sztafecie i ósme w biegu masowym. W 2025 po dyskwalifikacji sztafety rosyjskiej Norwegom został przyznany brązowy medal w tej konkurencji.
Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Kontiolahti zwyciężył w sprincie, wyprzedzając Kanadyjczyka Nathana Smitha i swego brata, Tarjei Bø. Był tam też drugi w sztafecie i trzeci w sztafecie mieszanej. Podczas mistrzostw świata w Oslo w 2016 roku wygrał w sztafecie i biegu masowym, w sztafecie mieszanej był trzeci, a w pozostałych konkurencjach zajmował czwartą pozycję. Kolejne medale wywalczył na mistrzostwach świata w Hochfilzen w 2017 roku, zajmując drugie miejsce w sprincie, biegu pościgowym i biegu masowym. Uległ kolejno Niemcowi Benediktowi Dollowi, Martinowi Fourcade’owi i kolejnemu Niemcowi, Simonowi Schemppowi. Pierwszy medal olimpijski Bø zdobył 15 lutego 2018 roku, wygrywając bieg indywidualny podczas igrzysk olimpijskich w Pjongczangu. Wyprzedził w nim Jakova Faka ze Słowenii i Austriaka Dominika Landertingera. Ponadto zdobył srebrne medale w sztafecie i sztafecie mieszanej.
Podczas mistrzostw świata w Östersund w 2019 roku zwyciężył ponownie w sprincie, sztafecie mężczyzn i sztafecie mieszanej, a także po raz pierwszy w karierze w pojedynczej sztafecie mieszanej (startując z Marte Olsbu Røiseland). Kolejny tytuł mistrzowski w biegu masowym zdobył na mistrzostwach świata w Rasen-Antholz w 2020 roku, wygrywając przy tym w sztafecie mężczyzn i pojedynczej sztafecie mieszanej. Był tam także drugi w sprincie i biegu indywidualnym. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Pokljuce jedyny medal indywidualny zdobył w biegu pościgowym, który ukończył na trzeciej pozycji. Ponadto zwyciężał w sztafecie mężczyzn i sztafecie mieszanej, a w pojedynczej sztafecie mieszanej był drugi.
Jego starszy brat Tarjei Bø także jest biathlonistą.
W październiku wspólnie z bratem wydali książkę „Brødrekraften – Tarjei Bø og Johannes Thingnes Bø – rivaler og bestevenner”.
Po sezonie 2024/2025 postanowił zakończyć sportową karierę.
Osiągnięcia Igrzyska Olimpijskie
Mistrzostwa Świata
Mistrzostwa Świata Juniorów
Mistrzostwa Europy
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej Sezon Miejsce 2012/2013 58. 2013/2014 3. 2014/2015 5. 2015/2016 2. 2016/2017 3. 2017/2018 2. 2018/2019 1. 2019/2020 1. 2020/2021 1. 2021/2022 13. 2022/2023 1. 2023/2024 1. 2024/2025 2.
Zwycięstwa w zawodach indywidualnych chronologicznie
Miejsca na podium w zawodach indywidualnych chronologicznie
Miejsca w poszczególnych zawodach