Sławomir Lewiński (ur. 23 kwietnia 1919 w Kijowie, zm. 14 września 1999 w Szczecinie) – polski rzeźbiarz współczesny związany ze Szczecinem.
Życiorys Sławomir Lewiński urodził się w rodzinie kolejarza Stanisława Lewińskiego i pisarki Jadwigi z d. DąbrowskaArtystyczne rodziny w Szczecinie. Zrealizowane w ramach Stypendium Twórczego Miasta Szczecin. Oprac. Magdalena Tyczka, Maria Łopuch. Szczecin 2024, 64 ss. ISBN 978-83-974442-0-1. Po zakończeniu I wojny światowej rodzina przeniosła się do polskiego Radomia, gdzie w 1938 Sławomir ukończył naukę w Gimnazjum im. Tytusa Chałubińskiego, a dwa lata później poślubił Danutę z d. ŚwieckaSzymon Piotr Kubiak. Sławomir Lewiński – biogram w Encyklopedii Pomorza Zachodniego pomeranica.pl (dostęp 15.06.2025). W 1939 ochotniczo uczestniczył w obronie Warszawy. W czasie okupacji zdecydował się podjąć studia w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych, oficjalnie zlikwidowanej przez Niemców, lecz kontynuującej swą misję w ramach tajnego nauczania. W latach 1940–1944 uczęszczał do pracowni awangardowego malarza i scenografa Jana Golusa, rzeźbiarza animalisty Stanisława Komaszewskiego, Jerzego Jarnuszkiewicza oraz autorki pomników Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej. Równolegle studiował na tajnym Wydziale Architektury Miejskiej Szkoły Budowlanej u Lecha Niemojewskiego i Bohdana Lacherta. Wtedy też zetknął się z serbskim malarzem Janem Dymiczem (Ivanem Dimiciem). Po Powstaniu Warszawskim, w którym Lewiński wziął udział, młode małżeństwo zostało wywiezione do hitlerowskiego obozu pracy w Six (Seddiner See) pod Poczdamem. Po jego wyzwoleniu przedostało się przez Legnicę do Bydgoszczy, a w 1946 zamieszkało w Szczecinie. Obejmując pracownię przy ul. św. Wojciecha 1, Sławomir współorganizował lokalny oddział Związku Polskich Artystów Plastyków, do którego należał od 1945. W Związku tym pełnił szereg funkcji: dwukrotnie był prezesem okręgu szczecińskiego, był również przewodniczącym sekcji rzeźby i członkiem komisji rewizyjnej Zarządu Głównego. W latach 1948–50 wykładał rzeźbę w Ognisku Młodzieży Liceum Plastycznego w Szczecinie.
W 1955 został odznaczony Medalem 10-lecia Polski LudowejLista osób odznaczonych „Medalem 10-lecia Polski Ludowej” (.)
Jego prace były eksponowane na wystawach indywidualnych w Szczecinie, Warszawie i Szwecji (1978) oraz na wystawach i prezentacjach zbiorowych m.in. w Danii (1960), NRD (1963), ZSRR (1965), Włoszech (1968, 1973, 1975), Hiszpanii (1973, 1974), Czechosłowacji (1974), Norwegii (1974, 1976), RFN (1976).
Brał udział w wielu konkursach rzeźbiarskich m.in. na pomnik Wdzięczności dla Armii Radzieckiej w Szczecinie (II nagroda). Pochowany został na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kwatera 37a) blisko pomnika Braterstwa Broni.
W 2019 Muzeum Narodowe w Szczecinie zorganizowało wystawę czasową "Niesamowita Słowiańszczyzna" poświęconą Sławomirowi Lewińskiemu.
Jego syn, Jakub, również jest rzeźbiarzem.
Realizacje Popiersie hutnika Władysława Janickiego – obecnie w ogrodach Akademii Morskiej w Szczecinie (ok. 1949) Pomnik Juliusza Słowackiego w Stargardzie (1955) Pomnik Mieszka I w Mieszkowicach (1957) Pomnik Marynarzy Radzieckich w Międzyzdrojach (1957) Statua Madonny z Dzieciątkiem w Stargardzie (1958) Pomnik Adama Mickiewicza w Szczecinie (1960) Rzeźbiarskie akcenty plastyczne na ścianach Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie Popiersia twórców szczecińskiej kultury na fasadzie Pałacu pod Głowami Mozaika na kinie "Kosmos" w Szczecinie – we współpracy Emanuelem Messerem (1960) Pomnik na cmentarzu wojennym w Siekierkach (1961) Pomnik Żołnierza Polskiego w Węgorzynie (1961) – według pierwotnej koncepcji rzeźba miała być fragmentem pomnika w Siekierkach Pomnik Braterstwa Broni na cmentarzu Centralnym w Szczecinie (1967) Morska Kronika Szczecina na Bulwarze Piastowskim w Szczecinie (1968) Rzeźba "Wyszak" i "Jan z Kolna" na Wałach Chrobrego w Szczecinie (1970) Pomnik na cmentarzu wojennym w Stargardzie Pomnik na cmentarzu wojennym w Gryfinie (1972) Pomnik na cmentarzu wojennym w Myśliborzu (1972) Pomnik "Działaczom Ruchu Robotniczego" na cmentarzu Centralnym w Szczecinie (współautor) (1978) tzw. "witacze" przy wjeździe m.in. do Chojny, Gryfina, Międzyzdrojów, Myśliborza, Stargardu, Szczecina, Trzebiatowa Akcenty rzeźbiarskie w Szczecinie: "Fontanna" (1975-77), "Stefan Żeromski" (1978), "Kwatera Zasłużonych" (lata 70. XX w.), "Muszle" (1981).
Przypisy Życiorys Sławomira Lewińskiego na wystawie "Niesamowita Słowiańszczyzna" w Muzeum Narodowym w Szczecinie (2019-2020) Groby zasłużonych Szczecinian (dostęp 15.06.2025)
www.mieszkowice.pl dostęp 19.05.2012
Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Rzeźbiarze związani ze Szczecinem Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej