Kuźma Pietrowicz Podłas, ros. Кузьма Петрович Подлас (ur. we wsi Duszatino, zm. 25 maja 1942 koło wsi Łozowienka) – radziecki generał porucznik.
Życiorys Urodził się we wsi Duszatino, w rejonie suraskim, obwodzie briańskimW książce Великая Отечественная. Командармы. Военный биографический словарь podano położenie wsi w obwodzie orłowskim zgodnie z podziałem administracyjnym obowiązującym do 1944 roku. W czasie gdy się urodził zgodnie z obowiązującym podziałem administracyjnym wieś leżała w powiecie suraskim guberni czernihowskiej..
W 1914 roku powołany do armii rosyjskiej. W 1915 roku ukończył szkołę pułkowa Lejb-Gwardyjskiego Preobrażeńskiego Pułku. Brał udział w I wojnie światowej walcząc na Froncie Południowo-Zachodnim, początkowo jako szeregowy, a następnie dowódca plutonu w Lejb-Gwardyjskim Preobrażeńskim Pułku.
W 1918 roku wstąpił najpierw do Czerwonej Gwardii, a następnie Armii Czerwonej. W 1918 roku ukończył Piotrogrodzki Kurs Czerwonych Dowódców. Brał udział wojnie domowej w walkach na Froncie Południowym, Wschodnim i Zachodnim. Był kolejno dowódcą kompanii, batalionu i pułku. W czasie walk przeciwko powstaniu tambowskiemu w 1921 roku dowodził brygadą.
W latach 1922–1937 kolejno: dowódca 48 Pułku Strzeleckiego, 27 Omskiej Dywizji Strzeleckiej i 23 Korpusu Strzeleckiego. W tym czasie ukończył w 1925 roku kurs dowódców Armii Czerwonej „Wystrieł” oraz w 1930 roku wyższy kurs dowódców Armii Czerwonej przy Akademii Wojskowej im. Frunzego.
W 1937 roku został zastępcą dowódcy Nadmorskiej Grupy Wojsk Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego. W czerwcu 1938 roku został dowódcą 1 Armii, którą dowodził w czasie działań bojowych nad jeziorem Chasan.
W grudniu 1938 roku wraz z całym kierownictwem 1 Armii został aresztowany przez NKWD pod zarzutem „sabotażu w czasie walk” nad jeziorem Chasan. W areszcie przebywał do 1940 roku, gdy został zwolniony i oczyszczony z zarzutówW książce Великая Отечественная. Командармы. … str. 175 – podano, że w 1938 roku był zastępcą dowódcy Kijowskiego Okręgu Wojskowego, co jest zapewne pomyłką, gdyż w momencie aresztowania w grudniu 1938 roku był dowódcą 1 Armii..
Od sierpnia 1940 roku po wyjściu z aresztu pozostawał w dyspozycji wydziału kadr Armii Czerwonej, a następnie w listopadzie 1940 roku został inspektorem piechoty Kijowskiego Okręgu Wojskowego.
Po ataku Niemiec na ZSRR nadal pełnił funkcję inspektora piechoty Kijowskiego Okręgu Wojskowego. W sierpniu 1941 roku został dowódcą 40 Armii, którą dowodził do lutego 1942 roku. W tym czasie armia prowadziła walki obronne na linii rzeki Desna, na kierunku kurskim i białogrodzkim.
W lutym 1942 roku został dowódcą 57 Armii, którą dowodził w czasie kontrofensywy pod Charkowem w maju 1942. Po załamaniu się tej kontrofensywy, dowodził nadal armią broniącą przyczółka barwinkowskiego nad rz. Doniec. W czasie tych walk w dniu 25 maja 1942 roku został ciężko ranny koło wsi Łozowienka leżącej na północny zachód od miasta Izjum i zmarł. Początkowo został uznany za zaginionego, dopiero w dniu 20 sierpnia 1942 roku oficjalnie podano, że zginąłRozkaz nr 0673 z dnia 20 sierpnia 1942..
Awanse komdiw (26 listopada 1935) generał major (12 sierpnia 1941) generał porucznik (9 listopada 1941)
Ordery i odznaczenia Order Lenina (dwukrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie) Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Członkowie Czerwonej Gwardii (Rosja) Kategoria:Radzieccy dowódcy armii w II wojnie światowej Kategoria:Absolwenci Akademii Wojskowej im. M. Frunzego Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1942