Minuskuł 578 (według numeracji Gregory-Aland), ε 453 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIV wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 73.. Zawiera marginalia. Przechowywany jest w Arras.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 241 pergaminowych kartach (20,5 cm na 14 cm).
Tekst rękopisu pisany jest w dwóch kolumnach na stronę, w 25–26 linijkach na stronę.
Tekst rękopisu dzielony jest według κεφαλαια (rozdziałów), których numery podano na marginesie. W górnym marginesie umieszczono τιτλοι (tytuły) owych rozdziałów. Ponadto przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści). Stosuje też podział według krótszych jednostek – Sekcji Ammoniusza, jednak bez odniesień do Kanonów Euzebiusza.
Oryginalny rękopis nie zawierał tekstu Pericope adulterae (Jan 7,53-8,11), w XVI wieku został on dodany przez późniejszego kompilatora na końcu Ewangelii Jana.
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje tekst bizantyński. Aland zaklasyfikował go do Kategorii V. Hermann von Soden zauważył pokrewieństwo tekstualne z minuskułem 16 oraz 1216. Przynależność do grupy rękopisów związanych z minuskułem 16 potwierdzona została przez Claremont Profile Method, tj. metodę wielokrotnych wariantów. Metodą tą przebadano tylko trzy rozdziały Ewangelii Łukasza (1; 10; 20). Wedle Claremont Profile Method bliźniaczym rękopisem dla 578 jest minuskuł 1167.
Historia Według kolofonu rękopis został sporządzony w roku 1361, skryba miał na imię Jan.
Obecnie przechowywany jest w Arras (Bibl. municipale, Sect. Med., H. 446).
Nie jest cytowany w naukowych krytycznych greckiego Novum Testamentum Nestle–Alanda (NA26, NA27).
Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu (1–1000)
Przypisy
Kategoria:Minuskułowe rękopisy NT Kategoria:Manuskrypty biblijne z XI wieku