Kazimierz Kalicki (ur. 20 stycznia 1901 w Kazimierzowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, działacz społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Kazimierza i Anieli z domu Kusto, urodzony 20 stycznia 1901 w Kazimierzowie, rejon solecznicki. Po ukończeniu Gimnazjum św. Katarzyny w Petersburgu wcielony do armii rosyjskiej. 15 lutego 1918 wstąpił do w I Korpusu Wschodniego, gdzie przydzielono go do kompanii Legii Rycerskiej Podchorążych. Po rozbrojeniu I Korpusu, zamieszkał u brata w Mohylowie. Tam też aresztowano go i pół roku przebywał w więzieniu. Następnie od listopada 1918 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Wilnie. Zapisał się także na kursy maturalne.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 30 grudnia 1918 wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego. 3 stycznia 1919 przystąpił do oddziału Samoobrony Wileńskiej i brał udział w walkach o Wino. Następnie został przydzielony do Grodzieńskiego Pułku Strzelców, późniejszego 81 pułku piechoty, gdzie był szefem kompanii, referentem oświatowym I baonu, a także instruktor karabinów maszynowych. Wraz z tym pułkiem uczestniczył w licznych bitwach i potyczkach, m.in. pod Baranowiczami. 17 listopada 1919 odkomenderowano go na kurs podoficerski w Centralnej Szkole Karabinów Maszynowych w Ostrowi Mazowieckiej, skąd powrócił do pułku 15 lutego następnego roku. W maju 1920 walczył w bitwie nad Berezyną i w tym czasie zachorował na tyfus plamisty. Do 10 czerwca 1920 leczył sie w szpitalu w Wołkowysku. 17 listopada 1921 mianowano go na stopień sierżanta. Za postawę wykazaną w czasie walki podczas wojny polsko-bolszewickiej, w 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania czytamy m.in.:

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku, został zweryfikowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i pozostał w 81 pułku. 27 lutego 1922 został przeniesiony do rezerwy. Do 1 listopada 1923 był zatrudniony jako rachmistrz w Komitecie Kresów Wschodnich, a następnie przeniósł się do majątku Wielkie Soleczniki. Na początku 1925 został przydzielony do 5 pułku piechoty Legionów. Odbył ćwiczenia w Centralnej Szkole Strzelań oraz w 8 pułku piechoty Legionów. Następnie znalazł posadę w Nadleśnictwie Józefów w Ordynacji Zamojskich, gdzie był zatrudniony do 23 czerwca 1928. Następnie został pomocnikiem sekretarza w Nadleśnictwie Kraśnik. W okresie od 1 lipca do 24 sierpnia 1929 uczęszczał na kurs w Szkole podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie, a 1 listopada tego roku otrzymał nominację na podporucznika rezerwy. W 1931 i w 1934 brał udział w ćwiczeniach wojskowych w Lublinie. 10 lipca 1935 awansował do stopnia porucznika rezerwy ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935.

W okresie międzywojennym udzielał się społecznie w Ochotniczej Straży Pożarnej w Struży, gdzie był naczelnikiem, należał do LOPP, a także był członkiem Towarzystwa Popierania Budowy Szkół Powszechnych.

W sierpniu 1939 został zmobilizowany i wcielony do 8 pułku piechoty. Brał udział w walkach podczas kampanii wrześniowej, podczas której 12 września został ranny w lewe ramię. Po agresji ZSRR na Polskę, w końcu września 1939 część wycofujących się zgodnie z rozkazem oddziałów 8 pułku przekroczyła Wieprz, gdzie natknęła się na oddziały sowieckie. Oficerowie zostali przewiezieni do Zamościa, skąd przewieziono ich do obozów jenieckich w ZSRR. Kazimierz Kalicki przebywał w szpitalu w Janowie Lubelskim, skąd pod koniec września 1939 trafił do obozu jenieckiego w Starobielsku. 30 listopada tego roku napisał do żony jedyną kartkę, w której m.in. napisał:

W obozie starobielskim przebywał do kwietnia 1940, kiedy to został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej na terenie VI kwartału strefy leśnej okalającej Piatichatki, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod pozycją 1324.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitanaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Związek małżeński zawarł z Antoniną z domu Maciejewską – nauczycielką, z którą miał syna Kazimierza.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4114 – 1922 Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 – pośmiertnie, 1985

Upamiętnienie W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, kapitan Kazimierz Kalicki został uhonorowany poprzez zasadzenie Dębu Pamięci, przy Zespole Szkół nr 5 im. Jana Pawła II w Lublinie.

Zobacz też

jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Rocznik Oficerski Rezerw 1934 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1934, s. 55, 425; Ogrody wspomnień - Kazimierz Kalicki [dostęp 2012-06-06]

Kategoria:Członkowie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 81 Pułku Strzelców Grodzieńskich Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Żołnierze korpusów polskich w Rosji 1917–1918 Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1940