Minuskuł 39 (wedle numeracji Gregory—Aland), A140 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XI wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 49.. Przechowywany jest w Paryżu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 288 pergaminowych kartach (33,5 cm na 26 cm).
Tekst ewangeliczny opatrzony został komentarzem (catena).
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie. Tekst ewangelii zawiera τιτλοι (tytuły) do rozdziałów.
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną. Aland zaklasyfikował go do kategorii V.
Nie zawiera tekstu Mt 16,2b-3 (znaki czasu) i Pericope adulterae (J 7,53-8,11).
Historia Paleograficznie rękopis datowany jest przez INTF na wiek XI. Rękopis został sporządzony na górze Athos.
Johann Jakob Wettstein wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu.
Rękopis badał Scholz, Burgon oraz Paulin MartinJean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au N. T., conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), s. 48-49..
Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Coislin Gr. 23) w Paryżu.
Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu Textus receptus
Przypisy
Bibliografia T. K. Abbott, "Hermaneia" 10 (London, 1882), pp. 151–153.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Minuskułowe rękopisy NT Kategoria:Manuskrypty biblijne z XI wieku