mały|240px Uchówka ośla (Otidea onotica (Pers.) Fuckel) – gatunek grzybów z rzędu kustrzebkowców (Pezizales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Otidea, Otideaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1801 r. Persoon, nadając mu nazwę Peziza onotica. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1870 r. Leopold Fuckel, przenosząc go do rodzaju Otidea. Synonimów nazwy naukowej ma ok. 20. Nazwa polska według M.A. Chmiel.
Morfologia Owocnik Jednostronnie uchowaty, zwykle ze szczeliną aż do podstawy, zagięty, trochę korzeniowaty i biało filcowaty; warstwa zarodnikonośna mocno pomarańczowa do żółtej; od strony zewnętrznej delikatnie mączysty. Do 4 cm szerokości. Miąższ biały, bez zapachu, o łagodnym smaku. Gatunki podobne Znany jest cały szereg gatunków trudnych do rozróżnienia. Uchówka zajęcza (Otidea leporina) różni się tylko barwą rdzawożółtą – za młodu, a później cynamonowobrązową. W lasach bukowych występuje stosunkowo rzadka uchówka cytrynowożółta (Otidea conccinna); ma ona owocniki rosnące gęsto, mocno cytrynowożółte, zawinięte i jednostronnie szczelinowate.
Występowanie i siedlisko Uchówka ośla notowana jest w Europie i Ameryce Północnej, poza tym podano jej stanowiska tylko w Bhutanie. W Polsce jest stosunkowo rzadka.
Grzyb saprotroficzny. Rośnie przeważnie małymi grupkami w lasach liściastych i iglastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Uchówkowate