Kenton Lloyd Boyer (ur. 20 maja 1931, zm. 7 września 1982) – amerykański baseballista, który występował na pozycji trzeciobazowego przez 15 sezonów w Major League Baseball.
Życiorys Przed sezonem 1949 podpisał kontrakt jako wolny agent z St. Louis Cardinals, jednak początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Houston Buffaloes występującym na poziomie Double-A. W Major League zadebiutował 12 lipca 1955 w przegranym 4-14 meczu przeciwko Chicago Cubs, w którym zdobył pierwszego w karierze home runa. Początkowo grał także na pozycji środkowozapolowego. W sezonie 1958 został na stałe przesunięty na trzecią bazę, a rok później został mianowany kapitanem zespołu.
W sezonie 1964 wystąpił we wszystkich meczach w World Series, w których Cardinals pokonali New York Yankees w siedmiu meczach; został także wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. W październiku 1965 w ramach wymiany przeszedł do New York Mets, w którym występował przez dwa sezony. Grał jeszcze w Chicago White Sox i Los Angeles Dodgers. Po zakończeniu kariery był między innymi trenerem i menadżerem St. Louis Cardinals oraz w klubach niższych lig. Zmarł 7 września 1982 na raka płuc w wieku 51 lat.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP National League 196411× All-Star 1956, 1959¹, 1959², 1960¹, 1960²,1961¹, 1961², 1962¹, 1962², 1963, 1964W latach 1959–1962 Mecz Gwiazd rozgrywano w sezonie dwukrotnie5× Gold Glove Award 1958, 1959, 1960, 1961, 1963 Zwycięzca w World Series 1964Lou Gehrig Memorial Award 1964# 14 zastrzeżony przez Cardinals1984
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści St. Louis Cardinals Kategoria:Baseballiści New York Mets Kategoria:Baseballiści Chicago White Sox Kategoria:Baseballiści Los Angeles Dodgers Kategoria:Menadżerowie St. Louis Cardinals Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 1982