right|400px Powiat tarnobrzeski – dawny powiat kraju koronnego Królestwo Galicji i Lodomerii, istniejący w latach 1867–1918.
Siedzibą c.k. starostwa był Tarnobrzeg (podawano też Dzików). Powierzchnia powiatu w 1879 roku wynosiła 9,2592 mil kw. (532,77 km²), a ludność 59 239 osób. Powiat liczył 109 osad, zorganizowanych w 70 gmin katastralnych.
Na terenie powiatu działały 2 sądy powiatowe – w Tarnobrzegu i Rozwadowie.
Starostowie powiatu Tytus Lewandowski (1867–1868) Kajetan Orlecki (1869-1870)Mariusz Paździora: Poczet starostów powiatu chrzanowskiego, str. 42. Chrzanów: Miejska Biblioteka Publiczna w Chrzanowie, 2026. ISBN 978-83-976540-2-0. Edward Dunajewski (1871) Stanisław Jakubowicz (1879–1882)
Komisarze rządowi Józef Salamon (1871) Michał Panciewicz (1879) Jan Gachowski, Włodzimierz Ławrowski (1882)
Komisarze powiatowi Eugeniusz Strzyżowski (1917)
Przypisy
Bibliografia Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879, Lwów 1879
Kategoria:Historia Tarnobrzega tarnobrzeski