Bolesław Baranowski (ur. 16 października 1943 w Wojnarowej) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys Syn Michała, rolnika i Zofii z domu Szczerba. W 1957 ukończył Szkołę Podstawową w Wojnarowej. Absolwent Technikum Kolejowego w Nowym Sączu (1962). We wrześniu 1962 został podchorążym Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych w Poznaniu. Po ukończeniu szkoły został promowany w dniu 19 września 1965 na podporucznika w korpusie oficerów wojsk pancernych i wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu czołgów w 20 pułku czołgów w Stargardzie Szczecińskim. W 1968 został dowódcą kompanii w stopniu porucznika w 24 pułku czołgów 20 Warszawskiej Dywizji Pancernej.

We wrześniu 1969 forsował rzekę Odrę k. Krosna Odrzańskiego (w ramach ćwiczenia „Odra-Nysa 69"), pokonując ją po dnie całą kompanią w rekordowym wówczas czasie 10 minut. W grudniu 1969 reprezentował Pomorski Okręg Wojskowy w tzw.„Zlocie Gwiaździstym”, a w styczniu 1970 został wytypowany do doświadczalnej inspekcji prowadzonej przez Główny Inspektorat Szkolenia, której celem było sprawdzenie ludzi i sprzętu w trudnych warunkach atmosferycznych. W 1972 został starszym pomocnikiem szefa sztabu pułku, a od września 1972 do sierpnia 1975 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP im. gen. broni Karola Świerczewskiego. Po ukończeniu studiów został oficerem wydziału operacyjnego sztabu 20 Dywizji Pancernej. Od 1976 do 1978 był szefem sztabu – zastępcą dowódcy 68 pułku czołgów w Budowie (od 1977 w stopniu majora). W listopadzie 1978 został dowódcą 5 Kołobrzeskiego Pułku Zmechanizowanego im. Otokara Jarosza w Szczecinie. W latach 1982–1984 szef sztabu - zastępca dowódcy 12 Dywizji Zmechanizowanej. Od stycznia do sierpnia 1984 był p.o. dowódcy tej dywizji. W marcu 1984 uczestniczył w ćwiczeniu pod kryptonimem "Braterstwo Broni", podczas którego uzyskał wysokie oceny. W latach 1984–1986 studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie (od października 1985 w stopniu pułkownika). Po powrocie do kraju był dowódcą 4 Dywizji Zmechanizowanej im. Jana Kilińskiego w Krośnie Odrzańskim. W 1989 i 1990, po uzyskaniu dobrych ocen w ćwiczeniu dywizyjnym i z inspekcji, dowodzona przez niego dywizja uzyskiwała dwukrotnie tytuł „Przodującego Związku Taktycznego WP”. W maju 1990 na mocy postanowienia Prezydenta RP został mianowany na stopień generała brygady. Akt nominacyjny otrzymał 9 maja 1990 w Belwederze z rąk Prezydenta RP gen. Wojciecha Jaruzelskiego.

Od sierpnia 1991 był zastępcą dowódcy Grupy Organizacyjno-Przygotowawczej Krakowskiego Okręgu Wojskowego do spraw liniowych, od 1992 zastępcą dowódcy tego okręgu (gen.Zenona Bryka) ds. liniowych, a w latach 1993–1998 zastępcą dowódcy – szefem szkolenia tego okręgu. W grudniu 1998 został zastępca dowódcy Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego (w 2001 przemianowanego na 2 Korpus Zmechanizowany) w Krakowie. Ukończył kurs oficerów flagowych Akademii Obrony NATO w Rzymie (1993) oraz kurs języka angielskiego w Camp Borden w Kanadzie (1996).

15 kwietnia 2002, po 40 latach zawodowej służby wojskowej, został oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej Jerzego Szmajdzińskiego i przeniesiony do rezerwy, a w roku 2003 w stan spoczynku.

Awanse W trakcie wieloletniej służby w Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. I: A-H, Toruń 2010, s. 95-97: podporucznik – 1965 porucznik – 1968 kapitan – 1972 major – 1977 podpułkownik – 1981 pułkownik – 1985 generał brygady – 1990

Życie prywatne Mieszka w Krośnie Odrzańskim. Interesuje się sportem i historią Polski. Żonaty, dwoje dzieci.

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1990) Złoty Krzyż Zasługi (1982) Srebrny Krzyż Zasługi (1969) Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1981) Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Złoty Medal Za zasługi dla obronności kraju (1985) Srebrny Medal Za zasługi dla obronności kraju Brązowy Medal Za zasługi dla obronności kraju Wpis do Honorowej Księgi Ministerstwa Obrony Narodowej (2001) inne odznaczenia

Przypisy

Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. I:A-H, Toruń 2010, s. 95-97.

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Dowódcy 4 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej Kategoria:Dowódcy 5 Pułku Zmechanizowanego Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Ludzie związani ze Stargardem Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Urodzeni w 1943