Bolesław Baranowski (ur. 16 października 1943 w Wojnarowej) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Michała, rolnika i Zofii z domu Szczerba. W 1957 ukończył Szkołę Podstawową w Wojnarowej. Absolwent Technikum Kolejowego w Nowym Sączu (1962). We wrześniu 1962 został podchorążym Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych w Poznaniu. Po ukończeniu szkoły został promowany w dniu 19 września 1965 na podporucznika w korpusie oficerów wojsk pancernych i wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu czołgów w 20 pułku czołgów w Stargardzie Szczecińskim. W 1968 został dowódcą kompanii w stopniu porucznika w 24 pułku czołgów 20 Warszawskiej Dywizji Pancernej.
We wrześniu 1969 forsował rzekę Odrę k. Krosna Odrzańskiego (w ramach ćwiczenia „Odra-Nysa 69"), pokonując ją po dnie całą kompanią w rekordowym wówczas czasie 10 minut. W grudniu 1969 reprezentował Pomorski Okręg Wojskowy w tzw.„Zlocie Gwiaździstym”, a w styczniu 1970 został wytypowany do doświadczalnej inspekcji prowadzonej przez Główny Inspektorat Szkolenia, której celem było sprawdzenie ludzi i sprzętu w trudnych warunkach atmosferycznych. W 1972 został starszym pomocnikiem szefa sztabu pułku, a od września 1972 do sierpnia 1975 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP im. gen. broni Karola Świerczewskiego.