Opoczno – gmina miejsko-wiejska w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie piotrkowskim.
Siedziba gminy to Opoczno (za II RP i w PRL BukowiecGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1 IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933).
Według danych z 31 grudnia 2007 gminę zamieszkiwało 35 461 osób. Natomiast według danych z 31 grudnia 2019 roku gminę zamieszkiwało 34 108 osób.
Struktura powierzchni Według danych z roku 2007 gmina Opoczno ma obszar 190,64 km², w tym: użytki rolne: 69% użytki leśne: 19%
Gmina stanowi 18,33% powierzchni powiatu opoczyńskiego.
Warunki fizyczno-geograficzne gminy Opoczno Obszar gminy Opoczno znajduje się we wschodniej części województwa łódzkiego, w północnej części mezoregionu Wzgórza Opoczyńskie. To obszar przejściowy między Wyżyną Kielecko-Sandomierską a Niziną Mazowiecką. Charakteryzuje się dużymi zmianami wysokości terenu i reprezentuje krajobraz wzniesień peryglacjalnych. Najważniejszą cechą topografii jest występowanie obniżeń w środkowej i południowej części obszaru. Nachylenie terenu jest zgodne z biegiem rzek, skierowane na północ i północny wschód. W południowej części gminy znajduje się duże obniżenie o wysokości 178-185 metrów nad poziomem morza. Różnica w wysokości między najwyższym a najniższym punktem wynosi 121 metrów. Średnia temperatura powietrza na tym obszarze wynosi 7,5 °C, a amplitudy temperatur wynoszą 52,5 °C. Opady deszczu wynoszą 627 mm rocznie, a dominują wiatry zachodnie. Wiatry o prędkości 5 m/h stanowią 88% wszystkich wiatrów na tym obszarze. Najwyższe prędkości wiatrów występują wiosną i zimą, a największe opady deszczu przypada na lato. Mgieł występuje około 70 dni w ciągu roku, a średnie zachmurzenie osiąga 6 stopni, z maksimum jesienią. W ostatnich latach zauważalna jest niestabilność warunków klimatycznych, ze znacznymi zmianami w sezonach. Warunki klimatyczne są korzystniejsze na obszarach wysoczyzny morenowej i na wyższych terasach nadzalewowych Drzewiczki i Wąglanki. Tam jest mniej mgieł, niższa wilgotność powietrza, więcej słońca i lepsze przewietrzanie niż w dolinach rzek. Te obszary nadają się lepiej pod zabudowę. Centralna część gminy, zajmująca szeroką dolinę rzeczną, ma warunki sprzyjające tworzeniu miejscowych stagnacji powietrza i inwersji termicznych. Doliny rzeczne służą jako korytarze przewietrzające obszary zabudowane. W przypadku Opoczna, zwężenie doliny Drzewiczki w obrębie miejskiego obszaru wpływa na większą koncentrację zanieczyszczeń. Jednak dna dolin rzecznych Drzewiczki i Wąglanki pełnią rolę korytarzy przewietrzających obszary miejskie. Gmina Opoczno jest zdominowana przez rolnictwo i ma niską lesistość. Jest znana z licznych wapiennych i piaskowcowych pagórków, malowniczych dolin rzek i pięknych lasów. Od 1867 roku słynie z produkcji płytek, a rozwój przemysłu mineralnego rozpoczęli bracia Lange, którzy zaczęli produkować po odkryciu złóż białej glinki.
Demografia Dane z 31 grudnia 2007: Opis Ogółem Kobiety Mężczyźnijednostka osób % osób % osób %populacja 35461 100 17957 50,6 17504 49,4gęstość zaludnienia(mieszk./km²) 186 94 92
thumb|690x480px|center |Piramida wieku mieszkańców gminy Opoczno w 2014 roku
Sołectwa Adamów, Antoniów, Bielowice, Brzustówek, Bukowiec Opoczyński, Dzielna, Janów Karwicki, Januszewice, Karwice, Kliny, Kraszków, Kraśnica, Kruszewiec, Kruszewiec-Kolonia, Libiszów, Libiszów-Kolonia, Międzybórz, Modrzew, Modrzewek, Mroczków Duży, Mroczków Gościnny, Ogonowice, Ostrów, Różanna, Sielec, Sitowa, Sobawiny, Sołek, Stużno, Stużno-Kolonia, Wola Załężna, Wólka Karwicka, Wygnanów, Ziębów.
Miejscowości bez statusu sołectwa: Brzustówek-Kolonia, Brzuśnia, Dęborzeczka, Januszewice (osada leśna), Sitowa (osada leśna), Stara Wieś, Świerczyna, Wólka Dobromirowa, Wólka Karwicka-Kolonia, Zameczek, Zameczek (osada).
Sąsiednie gminy Białaczów, Drzewica, Gielniów, Gowarczów, Inowłódz, Poświętne, Sławno
Przypisy
Linki zewnętrzne Zamek Damujowice w Zameczku na stronie Zamki i Pałace województwa łódzkiego