Hiszpania Kartagińska (łac. Hispania Carthaginensis) – prowincja rzymska obejmująca obszar południowo-wschodniej i środkowej części półwyspu Iberyjskiego. Wchodziła w skład diecezji Hiszpanii, należącej do prefektury Galii. Jej stolicą było miasto Carthago Nova (współczesna Kartagena), od której też wzięła nazwę.
Historia Prowincja została utworzona pod koniec III wieku w wyniku reform administracyjnych cesarza Dioklecjana, poprzez wydzielenie części terytorium dotychczasowej Hispania Tarraconensis.
W okresie kryzysu cesarstwa w V wieku prowincja znalazła się w strefie rywalizacji między władzami rzymskimi a ludami germańskimi. W latach 410–418 znajdowała się pod okupacją Alanów, a w 446–456 Swebów. Po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego jej terytorium zostało włączone do Królestwa Wizygotów.
W VI wieku część dawnego obszaru prowincji, wraz z Carthago Nova, została zajęta przez wojska Cesarstwa Bizantyjskiego i weszła w skład bizantyjskiej prowincji Spania.
Przypisy
Kategoria:Historia Hiszpanii