Tętno dziwaczne (łac. pulsus paradoxus) – zmniejszenie wypełnienia tętna lub jego całkowity zanik w czasie wdechu, z towarzyszącym obniżeniem ciśnienia skurczowego o ponad 10 mm Hg.
Klinicznie istotne tętno dziwaczne stwierdza się w czasie spokojnego oddychania, a jego dokładny pomiar jest możliwy przy użyciu sfigmomanometru. Tętno dziwaczne jest obecne, gdy I ton Korotkowa jest słyszalny tylko podczas wydechu.
Przyczyny Możliwe przyczyny obecności tętna dziwacznego: Tamponada serca. Zaciskające zapalenie osierdzia. Zatorowość płucna. Wstrząs. Astma i ciężka postać przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).
Bibliografia
Kategoria:Objawy chorobowe